Пахавальны інвентар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Астанкі з пахавальным інвентаром у археалагічным аддзеле музея Кыркларэлі(англ.) бел., Турцыя

Пахавальны інвентар — археалагічны тэрмін, які азначае сукупнасць прадметаў, якія суправаджаюць пахаванне[1]. Узнікненне пахавальнага інвентара ставіцца, самае пазней, да эпохі верхняга палеаліту(руск.) бел.. У тым ці іншым выглядзе пахавальны інвентар сустракаецца ў большасці чалавечых культур на працягу ўсёй гісторыі аж да сучаснасці. У археалагічным плане пахавальны інвентар, як і ўсе іншыя аспекты пахавальнага абраду, служыць важным крытэрыем прыналежнасці да той ці іншай культуры.

Пахавальны інвентар звязаны з верай у замагільны свет(руск.) бел. і, як правіла, прадстаўлены прадметамі, якія могуць спатрэбіцца чалавеку ў пасмяротным жыцці: асабістыя рэчы, упрыгажэнні, статусныя прадметы, прылады працы, зброю, амулеты, ежу і г. д[2]. Пахавальны інвентар адрозніваецца ў залежнасці ад статусу, полу і ўзросту нябожчыка. Пахавальны інвентар кіраўнікоў, жрацоў і вяльможаў развітых культур старажытнасці можа ўтрымліваць вялікую колькасць прадметаў раскошы і твораў мастацтва.

Зноскі

  1. Уорвик Брей, Дэвид Трамп. Археологический словарь / Перевод с английского Г. А. Николаев. — М.: Прогресс, 1990.
  2. Погребальный инвентарь. "Чувашская энциклопедия

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]