Петка Славейкаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Петка Рачаў Славейкаў
Петко Рачов Славейков
2010-03-10 Petko Slaveikov Bonn Duisdorf Exhibition 01.JPG
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 17 лістапада 1827(1827-11-17)[1][2]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1 ліпеня 1895(1895-07-01)[1][2] (67 гадоў)
Месца смерці:
Пахаванне:
Грамадзянства: Flag of Bulgaria.svg Балгарыя
Дзеці: Пенча Славейкаў[d]
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, перакладчык, журналіст, пісьменнік, перакладчык Бібліі, палітык
Валодае мовамі: балгарская мова[3][2]
Мова твораў: балгарская
Грамадская дзейнасць
Член у
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Петка Рачаў Славейкаў (17 лістапада 1828, Тырнава1 ліпеня 1895, Сафія) — балгарскі паэт, публіцыст, асветнік, грамадскі дзеяч і фалькларыст; бацька палітыкаў Івана Славейкава і Хрыста Славейкава, публіцыста Рача Славейкава і паэта Пенча Славейкава(руск.) бел..

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і Рача Казанджы. Яго маці, Пенка, памерла пры родах, а ён цудам выжыў.

Петка Славейков адначасова навучаўся ў гарадах Тырнава, Дранава(руск.) бел., Траўна(руск.) бел. і ў Праабражэнскім манастыры(руск.) бел.. Акрамя этага, чытаў кнігі ў бібліятэках манастыра каля Тырнава. Велізарную ролю ў яго адукацыі адыграла засваенне ім «Славяна-балгарскай гісторыі» Паісія Хілендарскага. Падчас навучання ў вучылішчы горада Свіштава(руск.) бел. (на чале якога тады стаяў Эмануіл Васкідовіч) удасканальваў сваё веданне грэчаскай мовы і вывучаў творы сербскай і заходнееўрапейскай літаратуры. З 1843 года быў выкладчыкам у Тырнава. У 18631867 быў рэдактарам газеты «Гайда», пазней — газеты «Македонія» (18661872) і іншых перыядычных выданняў.

Пасля вызвалення Балгарыі ад турэцкага іга (1878) быў членам Тырнаўскага ўстаноўчага сходу (1879), дэпутатам Народнага сходу (у 1880 старшыня), адным з заснавальнікаў і лідэраў Ліберальнай партыі, міністрам ва ўрадзе Петка Каравелава(руск.) бел..

Падрыхтаваў поўны збор балгарскіх прыказак і прымавак (18891897), лічыцца адным з пачынальнікаў новай балгарскай літаратуры. Аўтар паэтычных зборнікаў «Стракаты букет», «Спеўнік» і «Басенік» (Бухарэст, 1852), «Песні і вершы» (1879), паэмы «Крыніца Беланогай» (1873). Перакладаў з рускай, грэцкай, турэцкай, сербахарвацкай моў.

У гонар Славейкова названа вёска Петка-Славейкаў(руск.) бел..

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Petko Rachev Slaveykov // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 http://www.slovo.bg/showbio.php3?ID=277
  3. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]