Полацкае княжанне

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Полацкае княжанне
Flag of None.svg
VI-VII ст. — IX ст.


Iziaslav of Polock Seal avers.png


Сталіца Полацк
Мова(ы) старажытнаруская
Рэлігія політэізм
Форма кіравання Манархія

Полацкае княжанне, або Крывіцкае княжанне — протадзяржаўнае ўтварэнне полацкіх крывічоў, якое папярэднічала Полацкаму княству.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

На VI-VII ст. прыйшоўся пік славянскай каланізацыі Беларусі, згодна археалагічным данным у гэты час і ўзнік Полацк на месцы балцкага гарадзішча, як адзін з цэнтраў крывічоў. Аповесць мінулых гадоў згадвала, што крывічы, як і дрыгавічы, мелі сваё княжанне і князёў, але імёны гэтых князёў не вядомыя. Згодна Міколу Ермаловічу, княжанні фарміраваліся з племянных саюзаў і з'яўляліся протадзяржаўнымі ўтварэннямі, якія папярэднічалі сапраўдным дзяржаўным утварэнням-княствам.

Структура княжання[правіць | правіць зыходнік]

Княжанне складалася з галоўнага горада, у якім сядзеў князь з дружынай, і падуладных гораду тэрыторый.

Князі княжання[правіць | правіць зыходнік]

Пра князёў Полацкага княжання нічога не вядома ў стражытнарускіх летапісах, але ў скандынаўскіх сагах згадваюцца некалькі князеў (конунгаў), якія кіравалі магчыма ў V-VI ст.

  • Вальдзімар — князь Полацка (у сазе Палціскі), які згадваецца ў Cазе аб Тыдрэку Бернскім.
  • Веспасій — князь Полацка (у сазе Палціскі), які згадваецца Саксонам Граматыкам у сувязі з паходам дацкага караля Фрода І у Падзвінне.
  • Палтэс — князь Полацка (у сазе Палтэск'юбарга), які згадваецца ў Сазе аб Одзе Страле.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Старажытная Беларусь: Полацкі і новагародскі перыяды / М. Ермаловіч.— Мінск: Мастацкая літаратура, 1990. — 366 с.; іл.
  • Дз. У. Дук. Полацкае гарадзішча. (ст. 201 у зборніку: Археалогія Беларусі. Энцыклапедыя ў двух тамах. 2 том. Мінск: «Беларуская энцыклапедыя» імя Патруся Броўкі. Полацк, 2011.