Перайсці да зместу

Понтус Дэлагардзі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Понтус Дэлагардзі
шведск.: Pontus De la Gardie
Дата нараджэння 1520[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 5 лістапада 1585(1585-11-05)[1][3]
Месца смерці
Месца пахавання
Бацька Jacques d'Escouperie, Seigneur de Bussol de La Gardie[d][4][3]
Маці Catherine de Sainte-Colombe[d][4][3]
Жонка Сафія Гансдотэр[d][5][6]
Дзеці Brita De la Gardie[d], Johan Pontusson De la Gardie[d] і Якаб Понтусан Дэлагардзі
Грамадзянства
Званне генерал
Бітвы/войны
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Понтус Делагардзі (шведск.: Pontus De la Gardie, фр.: Ponce d'Escouperie; 1520 (?) — 5 лістапада 1585) — шведскі палкаводзец і дыпламат французскага паходжання. Барон Экхольм (з 1571), член рыксрода, губернатар Эстляндыі (1574-1575), губернатар Ліфляндыі і Інгерманландыі (1583—1585). Родапачынальнік шведскага дваранскага роду Дэлагардзі.

Удзельнічаў у кампаніях французскай арміі ў П’емонце і Шатландыі, у Паўночнай Сямігадовай вайне (1563—1570), спачатку на баку Даніі, а потым на баку Швецыі. На службе ў шведскіх каралёў і набыў найбольшую славу. Удзельнічаў у змове герцага Юхана супраць яго брата, караля Эрыка XIV, дзякуючы чаму асабліва ўзвысіўся пасля звяржэння Эрыка і абвяшчэння змоўшчыка каралём Юханам III. Выконваючы розныя ваенныя і дыпламатычныя даручэнні новага гаспадара, наведваў двары еўрапейскіх манархаў і ваяваў у Эстляндыі з войскамі Івана Грознага. Найбольшыя ваенныя перамогі атрымаў у пачатку 1580-х гадоў, калі, скарыстаўшыся тым, што рускія войскі былі звязаны вайной з Рэччу Паспалітай, на чале шведскага войска захапіў Карэльскі павет, Эстляндыю і частку Іжорскай зямлі, у тым ліку адабраўшы ў Рускага царства галоўны марскі порт на Балтыцы — Нарву. Яго ваенныя поспехі прымусілі Расію да заключэння нявыгаднага для яе Плюскага перамір’я.

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. 1 2 3 Pontus De la Gardie — 1917.
  2. ↑ Pontus De la Gardie — SLS.
  3. 1 2 3 4 5 Elgenstierna G. Pontus, friherre De la Gardie // Den introducerade svenska adelns ättartavlor — Norstedts förlag, 1926. — Т. 2. — С. 224. — 885 с.
  4. 1 2 Pas L. v. Genealogics — 2003.
  5. ↑ (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.
  6. ↑ Elgenstierna G. Pontus, friherre De la Gardie // Den introducerade svenska adelns ättartavlor — Norstedts förlag, 1926. — Т. 2. — С. 224. — 885 с. Праверана 20 сакавіка 2022.

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
  • Richard P.-G. Pontus De La Gardie. Un languedocien à la conquête de la Baltique. — Association des amis des Archives de l'Aude, 1988. — 37 с. — ISBN 2906442011. (фр.)
  • Wrangel F.U. Pontus De la Gardie och hans slägt i Frankrike under 1500-och 1600-talen // Historisk tidskrift. — 1890.
  • Делагарди, дворянский род // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
  • Gardie, Pontus Frh. de la (1520-1585). // Baltisches Biographisches Lexikon Digital.
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Понтус_Дэлагардзі&oldid=4859617"