Прылукы
Выгляд
| Горад | |||||
| Прылукы | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| укр.: Прилуки | |||||
|
|||||
| 50°36′ пн. ш. 32°24′ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Вобласць | Чарнігаўская | ||||
| Раён | Прылуцкі | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | 1085 | ||||
| Першая згадка | 1085 | ||||
| Вышыня цэнтра | 127 м | ||||
| Часавы пояс | UTC+2, летам UTC+3 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва | 51350 чалавек (01.01.2025) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 4637 | ||||
| Паштовы індэкс | 17500 | ||||
| Аўтамабільны код | CB / 25 | ||||
| КААТУУ | 7410700000 | ||||
| pryluky.org | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Пры́лукы (укр.: Прилуки), або Пры́лукі[1] (укр.: Прилуки) — горад у Чарнігаўскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Прылуцкага раёна.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]1999 года ў грамадскай вытворчасці было занята 34,9 тыс. чал., што складае 49,4% ад усяго насельніцтва. Размеркаваны працоўныя рэсурсы наступным чынам: у прамысловасці занята 10,1 тыс. чал.; у будаўніцтве 1,3 тыс. чал.; у галінах невытворчай сферы 14,5 тыс. чал.
Нацыянальны склад г. Прылукы (2001):
украінцы — 92,3 %
рускія — 6,5 %
беларусы — 0,3 %.
Колькасць
[правіць | правіць зыходнік]| 1897 | 1926 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 2001 | 2017 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 18 532 | 28 624 | 36 881 | 43 719 | 57 474 | 65 303 | 71 954 | 64 861 | 56 270 |
Мова
[правіць | правіць зыходнік]| украінская мова | руская | беларуская |
|---|---|---|
| 92.91 % | 6.77 % | 0.12 % |
Геаграфія
[правіць | правіць зыходнік]Размешчаны на рацэ Удай. Адлегласць да Чарнігава па чыгунцы — 148 км, па аўтадарогах — 155 км. Адлегласць да Кіева па чыгунцы — 191 км, па аўтадарогах — 147 км.
Адміністрацыйны падзел
[правіць | правіць зыходнік]Горад умоўна падзяляецца на 17 мікрараёнаў.
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Аляксандр Рыгоравіч Коган (нар. 1929) — спецыяліст у галіне тэхналогіі тэкстыльных матэрыялаў.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2003. — Т. 17. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0279-2 (т. 17). С. 234
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Афіцыйны сайт г. Прылукы Архівавана 3 верасня 2011.

