Прынцып Гюйгенса—Фрэнеля

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Прынцып Гюйгенса—Фрэнеля — пастулат хвалявой тэорыі свету, які апісывая распаўсюджванне электрамагнітнай хвали.

Фармулёўка[правіць | правіць зыходнік]

Светавое поле ёсць вынік інтэрферэнцыі элементарных другасных хваляў, якія выпраменьвае кожны элемент некаторай хвалявой паверхні. [1]

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Гэты прынцып сфарміраваў Фрэнель ў 1818 годзе, калі апісываў з'яву дыфракцыі. Ён дапоўніў прынцып Гюйгенса, які сцвярджае, што кожную кропку, куды надыйшла хваля, можна лічыць як цэнтр другасных хваляў, якія распаўсюджваюцца ва ўсі бакі, тым, што гэтыя другасныя хвалі могуць аслабляць і ўзмацняць адна другую, такім чым інтэрферыраваць. У 1882 годзе Густаў Кірхгоф даў строгае матэматычнае абгрунтаванне прынцыпа Гюйгенса—Фрэнеля. Гэты прынцып дазваляе вырашаць многія задачы дыфракцыі не вырашаючы для гэтага складаныя ураўненні Максвела.

Зноскі

  1. Оптика (общая физика) : курс лекций / В. А. Саечников, М. И. Хомич. — Минск : БГУ, 2008. −331 с. ISBN 978-985-485-685-8.


Kpdf bookish.svg У гэтым артыкуле не прастаўленыя тэматычныя катэгорыі.
Вы можаце дапамагчы Вікіпедыі, стварыць або знайсці катэгорыі і дадаць іх.