Прынцып Гюйгенса—Фрэнеля

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Праламленне хваль па Гюйгенсу
Хваля дыфракцыі ў выглядзе Гюйгенса і Фрэнеля

Прынцып Гюйгенса—Фрэнеля — пастулат хвалявой тэорыі свету, які апісывая распаўсюджванне электрамагнітнай хвали.

Фармулёўка[правіць | правіць зыходнік]

Светавое поле ёсць вынік інтэрферэнцыі элементарных другасных хваляў, якія выпраменьвае кожны элемент некаторай хвалявой паверхні. [1]

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Гэты прынцып сфарміраваў Фрэнель ў 1818 г., калі апісываў з'яву дыфракцыі. Ён дапоўніў прынцып Гюйгенса, які сцвярджае, што кожную кропку, куды надыйшла хваля, можна лічыць як цэнтр другасных хваляў, якія распаўсюджваюцца ва ўсі бакі, тым, што гэтыя другасныя хвалі могуць аслабляць і ўзмацняць адна другую, такім чым інтэрферыраваць. У 1882 г. Густаў Кірхгоф даў строгае матэматычнае абгрунтаванне прынцыпа Гюйгенса—Фрэнеля. Гэты прынцып дазваляе вырашаць многія задачы дыфракцыі не вырашаючы для гэтага складаныя ураўненні Максвела.

Зноскі

  1. Оптика (общая физика): курс лекций / В. А. Саечников, М. И. Хомич. — Мн.: БГУ, 2008. − 331 с. — ISBN 978-985-485-685-8.