Публій Карнелій Тацыт

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Публій Карнелій Тацыт

Пу́блій або Гай Карне́лій Та́цыт[1] (лац.: Publius Cornelius Tacitus ці Gaius Cornelius Tacitus; каля 56 — каля 117 н.э.) — старажытнарымскі гісторык.

Нарадзіўся, меркавана, у паўднёвай Галіі, у знатнай сям'і. Атрымаў адукацыю, затым паступіў на дзяржаўную службу, паслядоўна займаючы, у прыватнасці, пасты квестара, прэтара і консула. У 98 г. апублікаваў трактат «Пра паходжанне германцаў і месцазнаходжанне Германіі» (De origine, moribus ac situ Germanorum). Затым у перыяд з 98 па 116 г. стварае два сваіх галоўных твора — «Гісторыю» (Historiae) (з 14 кніг, якія ахопліваюць перыяд з 69 па 96 гг., захаваліся кнігі I—IV і часткова V) і «Аналы» (Annalium ab excessu divi Augusti) (16 кніг, якія ахопліваюць перыяд з 14 па 68 г; захаваліся кнігі I—IV і часткова V, VI, XI і XVI).

Літэратура пра Тацыта[правіць | правіць зыходнік]

  • М. Schanz, «Gesch. d. rom. Literatur» (т. II, выд. 2, стар. 210 і сл., Мюнх., 1901; багатая бібліяграфія);
  • О. Wackerman (1898) и W. R ö sch (1891);
  • «Der Geschichtsschreiber Tacitus»;
  • Н. Peter, «Die geschichtl. Litteratur uber die rom. Kaiserzeit» (Лпц., 1895, светапогляд Тацыта);
  • Ed. Norden, «Die antike Kunstprosa» (Лпц., 1898; літарат. ацэнка);
  • Кудрявцев П. Н. Римские женщины. Исторические рассказы по Тациту. М., 1856. 453 стр.
  • Модестов В. И. Тацит и его сочинения. Историко-литературное исследование. СПб, 1864. 206 стр.
  • Гревс И. М. Тацит. Жизнь и творчество. М.-Л., 1946.
  • Кнабе Г. С. Корнелий Тацит. (Серия «Научные биографии») М., Наука. 1978. 2-е изд. 1981. 200000 экз.

Зноскі

  1. Правільны лацінскі націск, аднак у беларускім вымаўленні часта сустракаецца не зусім дакладная форма Тацы́т, на якую, верагодна, паўплывала французскае вымаўленне

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Commons

Шаблон:Рымскія консулы 96—117 гадоў