Перайсці да зместу

Пылюшнік светлы

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Пылюшнік светлы
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Thalictrum lucidum L., Sp. Pl. 1: 546 (1753)


Сістэматыка
на Віківідах

Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  1084680
EOL  5529584
GRIN  t:36441
IPNI  714579-1
TPL  kew-2512323

Пылю́шнік вузкалісты[1][2][3] (Thalictrum lucidum) — від кветкавых раслін роду Пылюшнік (Thalictrum) сямейства Казяльцовыя (Ranunculaceae).

Пылюшнік вузкалісты, руцьвянка[4], балотная мятла, мядуніца, мядуніца лугавая, пажытнік, памошнік, расходнік, сузік, сузіц[5][6][7].

Шматгадовая трава 50—140 см (да 1,5 м[2]) вышынёй. Лісце чаргаванае, на чаранках, з прылісткамі. Сцябловых лісткоў 7—10. Ліставыя пласціны яйкападобныя, 2—4-пёрыстыя. Ліставыя сегменты ад эліптычных да даўгаватых (самае ніжняе лісце) або лінейных (верхняе лісце), звычайна цэлыя, часам 2—3-зубчастыя на кончыках, верхняя паверхня бліскучая, цёмна-зялёная, ніжняя — светла-зялёная, дробна-валасістая паралельна жылкам[8].

Суквецце выпрастана-разгалінаванае, досыць разрэджанае. Кветкі радыяльна сіметрычныя, бледна-жоўтыя, каля 1 см у папярочніку. Няма пялёсткаў. Чашалісцікаў 4—5, зеленавата-белыя, рана вянуць. Тычачак шмат, бледна-жоўтыя, 2—4 мм даўжынёй; пылавікі відавочна карацей. Некалькі песцікаў. Плод — 8—10-хрыбетная, бесчарашковая сямянка[8].

Расліна ядавітая[9].

Распаўсюджанне

[правіць | правіць зыходнік]

Распаўсюджаны ў Еўропе і Заходняй Сібіры. Святлолюбівая расліна[9]. Мезафіт, гіграфіт, мезатроф, эўтроф[9]. Засяляе вільготныя і забалочаныя лугі, нізінныя балоты, берагі вадаёмаў, прыбярэжныя і пойменныя хмызнякі, абочыны дарог і чыгунак. Цвіце ў ліпеніжніўні[2].

Ва Украіне расце на вільготных і забалочаных лугах — у Карпатах, Палессі і лесастэпе звычайны; у стэпе рэдкі (гарады Дніпро, Мікалаеў).

Ахоўваецца на тэрыторыі Фінляндыі, шэрагу рэгіёнаў Расіі, Днепрапятроўскай вобласці Украіны[9].

  • Thalictrum angustifolium Jacq., 1762, nom. illeg.
  • Thalictrum angustifolium subsp. exaltatum (Gaudin) Bonnier, 1912
  • Thalictrum angustifolium subsp. mediterraneum (Jord.) Bonnier, 1912
  • Thalictrum bulgaricum Velen., 1891
  • Thalictrum exaltatum Gaudin, 1828
  • Thalictrum exaltatum subsp. mediterraneum (Jord.) Rouy & Foucaud, 1893
  • Thalictrum flavum subsp. exaltatum (Gaudin) Bonnier & Layens, 1909
  • Thalictrum flavum subsp. mediterraneum (Jord.) Nyman, 1878
  • Thalictrum mediterraneum Jord., 1860
  • Thalictrum morisonii subsp. mediterraneum (Jord.) P.W.Ball, 1962
  • Thalictrum peucedanifolium Griseb. & Schenk, 1852
  • Thalictrum simplex subsp. gallioides sensu auct.

Зноскі

  1. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 129. — 160 с. 2 350 экз. — у крыніцы пад назвай Thalictrum angustifolium
  2. 1 2 3 ЭПБ 1985.
  3. БелЭн 2001.
  4. Ганчарык М. М. Беларускія назвы раслін. Праца навуковага таварыства па вывучэнню Беларусі, т. II і IV. — Горы-Горки, 1927.
  5. Анненков Н.  (руск.) Ботанический словарь — Спб, 1878.
  6. Васількоў І. Г. Матэрыялы да флоры Горацкага раёна. Праца навуковага таварыства па вывучэнню Беларусі, т. III. — Горы-Горкі, 1927.
  7. Чоловский К. Опыт описания Могилевской губернии. По программе и под редакцией А. С. Дембовецкого, кн. I. Могілев.
  8. 1 2 luontoportti.com. (англ.)
  9. 1 2 3 4 Василисник блестящий: інфармацыя пра таксон у праекце «Плантариум» (вызначальнік раслін і ілюстраваны атлас відаў). (руск.)
  • Кухарава Л. В. Пылю́шнік // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 4. Недалька — Стаўраліт / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. Мн.: БелСЭ імя Петруся Броўкі, 1985. — С. 315—316.  599 с., іл. 10 000 экз.
  • Прохараў В. М. Пылю́шнік // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. Мн. : БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 151. — 576 с. 10 000 экз. ISBN 985-11-0035-8. ISBN 985-11-0216-4 (т. 13).
  • Thalictrum L. — Василисник // Определитель высших растений Беларуси (руск.) / Под ред. В. И. Парфёнова. Мн.: Дизайн Про, 1999. — С. 45, 56—59. — 472 с. 1 000 экз. ISBN 985-6182-78-6.