Пётр Іванавіч Касцюковіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пётр Іванавіч Касцюковіч
Дата нараджэння 16 жніўня 1923(1923-08-16)
Месца нараджэння в. Казекі, Аршанскі раён, Віцебская вобласць
Дата смерці 11 лютага 1982(1982-02-11) (58 гадоў)
Месца смерці Орша, Віцебская вобласць
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Гады службы 19421946
Званне
Сяржант
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Славы
Ордэн Славы
Ордэн Славы
Медаль «За баявыя заслугі» Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Медаль «Ветэран працы»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»

Пётр Іванавіч Касцюковіч (16 жніўня 1923 — 11 лютага 1982) — камандзір разліку 120-міліметровага мінамёта 843-га стралковага палка 238-й стралковай дывізіі 49-й арміі 2-га Беларускага фронту, сяржант. Поўны Кавалер ордэна Славы.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 16 жніўня 1923 года ў вёсцы Казекі цяпер Аршанскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі ў сялянскай сям'і. Беларус. Скончыў 7 класаў. Працаваў у калгасе. Летам 1941 года быў эвакуіраваны з сям'ёй у Новасібірскую вобласць. Працаваў тынкоўшчыкам у горадзе Новасібірску.

У Чырвонай Арміі з мая 1942 года. У баях Вялікай Айчыннай вайны з верасня 1942 года. Член ВКП(б)/КПСС з 1944 года.

Камандзір разліку 120-мм мінамёта 843-га стралковага палка (238-я стралковая дывізія, 49-я армія, 2-і Беларускі фронт) сяржант Пётр Касцюковіч з байцамі мінамётнага разліку 28 чэрвеня 1944 года ў баю за беларускі горад Магілёў вывеў са строю пяць агнявых кропак і тры аўтамашыны праціўніка. У складзе ўзвода падавіў агонь варожай мінамётнай роты.

6 ліпеня 1944 года пры адбіцці варожай контратакі ў раёне вёскі Ляды Пётр Касцюковіч ліквідаваў каля дзесяці варожых салдат.

Загадам па 238-й стралковай дывізіі № 0192 ад 10 жніўня 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях сяржант Касцюковіч Пётр Іванавіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені (№223572)[1].

У баі за польскі горад Асавец (Польшча) 14 жніўня 1944 года сяржант Пётр Касцюковіч ўмела камандаваў даручаным яму разлікам і актыўна падтрымліваў наступленне пяхоты. Агнём з мінамёта ён і яго байцы вынішчылі звыш аддзялення гітлераўцаў, накрылі чатыры агнявыя кропкі, дзве аўтамашыны.

Загадам па 49-й арміі № 0129 ад 13 кастрычніка 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях сяржант Касцюковіч Пётр Іванавіч узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені[1]. (№1075)

Пры ліквідацыі групоўкі праціўніка на подступах да горада Данцыг (цяпер польскі горад Гданьск) 25 сакавіка – 1 красавіка 1945 года, дзейнічаючы ў баявых парадках пяхоты, Пётр Касцюковіч і яго разлік адбіваючы варожую контратаку, падавіў тры кулямёты і забіў да дваццаці гітлераўцаў.

16 мая 1945 года камандуючы 2-м Беларускім фронтам Маршал Савецкага Саюза Ракасоўскі к. К. падпісаў прадстаўленне да ўзнагароджання сяржанта Касцюковіча П. І. ордэнам Славы 1-й ступені[1].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 гады за ўзорнае выкананне заданняў камандавання ў баях з нямецка-фашысцкімі захопнікамі Касцюковіч Пётр Іванавіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені (№1588), стаўшы поўным кавалерам ордэна Славы[1].

У 1946 старшына Касцюковіч П. І. дэмабілізаваны. Жыў у горадзе Оршы. Працаваў маляром на ільнокамбінаце. Памёр 11 лютага 1982 года.

Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі, Славы 1-й, 2-й і 3-й ступені, медалямі[1].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беляев И. Н., Сысоев А. Н. Хроника солатской славы. Минск, 1970.
  • Гришко Г. А. Жаворонкин М. Ю. Орденская книжка. Москва, 2005.
  • Долготович Б. Д. Кавалеры ордена Славы. Минск, 2006.
  • Кавалеры ордена Славы трёх степеней: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии Д. С. Сухоруков — М.: Воениздат, 2000. — 703 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-203-01883-9.
  • Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984.
  • Новосибирцы — Герои Отечества. Новосибирск, 2010.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Пётр Іванавіч Касцюковіч на сайце «Героі краіны»