Пётр Сямёнавіч Стракалаў
| Пётр Сямёнавіч Стракалаў | |
|---|---|
| руск.: Пётр Семёнович Стрекалов | |
| Дата нараджэння | 17 кастрычніка 1920 |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 24 верасня 1997 (76 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Прыналежнасць | СССР |
| Бітвы/войны | |
| Узнагароды і прэміі | |
Пётр Сямёнавіч Стракалаў (руск.: Пётр Семёнович Стрекалов; 17 кастрычніка 1920 — 24 верасня 1997) — палкоўнік Савецкай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Пётр Стракалаў нарадзіўся 17 кастрычніка 1920 года ў вёсцы Дубовае (цяпер — Чаплыгінскі раён Ліпецкай вобласці). Пасля заканчэння сярэдняй школы і курсаў электраманцёраў пражываў і працаваў спачатку ў пасёлку Паўночная Грыва, затым у пасёлку Керва Шатурского раёна Маскоўскай вобласці. У верасні 1940 года Стракалаў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З лютага 1943 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны[1].
Да верасня 1943 года гвардыі старшы сяржант Пётр Стракалаў камандаваў мінамётным аддзяленнем 30-га гвардзейскага паветрана-дэсантнага палка 10-й гвардзейскай паветрана-дэсантнай дывізіі 37-й арміі Стэпавага фронту. Вызначыўся падчас бітвы за Дняпро. У канцы верасня 1943 года аддзяленне Стрекалова пераправілася праз Днепр у раёне вёскі Мішурын Лог Вэрхнёдніпроўскпгп раёна Днепрапятроўскай вобласці Украінскай ССР і прыняло актыўны ўдзел у баях за захоп, утрыманне і пашырэнне плацдарма на яго заходнім беразе. Толькі 1-2 кастрычніка 1943 года яно адбіла 23 нямецкія контратакі, сам Стракалаў знішчыў каля 120 салдат і афіцэраў праціўніка. Знаходзячыся ў разведцы, Стракалаў на чале разведгрупы знішчыў ахову і абслугу нямецкага мінамёта, пасля ўзарвалі яго разам з усім боезапасам[1]. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 20 снежня 1943 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» гвардыі старшы сяржант Пётр Стракалаў быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» за нумарам 3157[1].
У сакавіку 1944 года Стракалаў скончыў курсы парторгаў-камсоргаў батальёнаў. Пасля заканчэння вайны ён працягваў службу ў Савецкай Арміі. У 1946 годзе ён скончыў курсы палітскладу, у 1953 годзе — ваенна-палітычную акадэмію імя У. І. Леніна. У лютым 1968 года ў званні падпалкоўніка Стракалаў быў звольнены ў запас, пазней яму было прысвоена званне палкоўніка запасу. Пражываў і працаваў у Гомелі, пасля распаду СССР пераехаў у горад Жалезнагорск Курскай вобласці.
Памёр 24 верасня 1997 года, пахаваны на жалезнагорскіх могілках «Вялікі Дуб»[1].
Узнагароды і звання
[правіць | правіць зыходнік]Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 20 снежня 1943 года за « Ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» гвардыі старшы сяржант Пётр Стракалаў быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем Ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» за нумарам 3157[1].
Быў таксама ўзнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны I і II ступеняў, ордэнам Чырвонай Зоркі і шэрагам медалёў[1].
Ганаровы грамадзянін Шатурскага раёна.
Памяць
[правіць | правіць зыходнік]- На будынку школы ў вёсцы Дубовае і ў горадзе Жалезнагорску ўстаноўлены мемарыяльныя дошкі ў гонар Героя.
- Стэла ў гонар П. С. Стракалава ўстаноўлена на Алеі Герояў у Гомелі (вул. Савецкая)[2][3].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г д е Пётр Сямёнавіч Стракалаў на сайце «Героі краіны»
- ↑ Аллея Героев в Гомеле.
- ↑ Стрекалов Пётр Семёнович.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
- Военный энциклопедический словарь ракетных войск стратегического назначения / Министерство обороны РФ; Гл. ред.: И. Д. Сергеев, В. Н. Яковлев, Н. Е. Соловцов. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1999. — 632 с. — 8500 экз. — ISBN 5-85270-315-X.. — С.515.
- Дорогой славы и бессмертия. — Воронеж, 1966.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]
На Вікісховішчы пакуль няма медыяфайлаў па тэме, але Вы можаце загрузіць іх
- Асобы
- Нарадзіліся 17 кастрычніка
- Нарадзіліся ў 1920 годзе
- Нарадзіліся ў Ліпецкай вобласці
- Памерлі 24 верасня
- Памерлі ў 1997 годзе
- Памерлі ў Курскай вобласці
- Героі Савецкага Саюза
- Кавалеры ордэна Леніна
- Кавалеры ордэна Айчыннай вайны I ступені
- Кавалеры ордэна Айчыннай вайны II ступені
- Кавалеры ордэна Чырвонай Зоркі
- Узнагароджаныя медалём «За адвагу»