Перайсці да зместу

Піліп Ігаравіч Вайцяховіч

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Футбол
Піліп Вайцяховіч
Поўнае імя Піліп Ігаравіч Вайцяховіч
Нарадзіўся 26 сакавіка 1990(1990-03-26)[1][2] (36 гадоў)
Грамадзянства  Беларусь
Рост 195 см
Вага 79 кг
Пазіцыя брамнік
Клубная кар’ера[* 1]
2007—2010 Беларусь Партызан (Мінск) 2 (-5)
2007 →  Беларусь МТЗ-РІПА-2 (Мінск) 12 (-23)
2008 →  Беларусь Полацк 2 (-6)
2011—2012 Швецыя Фрэй (Тэбю) 10
2012 Швецыя Асірыска (Сёдэртэлье) 0 (0)
2013 Беларусь Дынама (Брэст) 0 (0)
2013 Беларусь Ведрыч-97 (Рэчыца) 7 (-7)
2014—2015 Швецыя АФК Юнайтэд (Упландс-Весбю) 16
2016 Швецыя Умеа 13 (-20)
2016 Швецыя Трольхетан 1 (-5)
2017 Швецыя Вернаму 0 (0)
2018 Швецыя Васалунд (Сольна) 25
2019—2023 Швецыя Вернаму 102 (-120)
Нацыянальная зборная[* 2]
2007 Беларусь Беларусь (да 17) 2 (-5)
2008—2009 Беларусь Беларусь (да 19) 6 (-8)
2011—2012 Беларусь Беларусь (да 21) 6 (-3)
  1. ↑ Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 17 лістапада 2023.
  2. ↑ Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 8 верасня 2018

Піліп Вайцяховіч (нар. 26 сакавіка 1990, Маладзечна) — беларускі футбаліст, брамнік.

Клубная кар’ера

[правіць | правіць зыходнік]

Пачынаў кар’еру ў мінскім МТЗ-РІПА (пазней «Партызан»), аддаваўся ў арэнду «Полацку». Не змог заняць месца ў аснове мінскага клуба і ў пачатку 2011 года перайшоў у клуб «Фрэй» з трэцяга па рангу дывізіёна Швецыі. У 2012 годзе трапіў у іншы шведскі клуб «Асірыска», дзе быў другім брамнікам.

У сакавіку 2013 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком брэсцкага «Дынама»[3]. Але за брэсцкі клуб правёў толькі адну гульню — 17 сакавіка 2013 года ў Кубку Беларусі супраць СКВІЧа (паражэнне 0:1), пасля чаго трапіў на лаўку запасных. У жніўні 2013 пакінуў брэсцкі клуб[4].

У верасні 2013 года стаў іграком рэчыцкага «Ведрыча-97»[5], дзе стаў гуляць у аснове. У лютым 2014 года зноўку трапіў у Швецыю, стаўшы іграком клуба трэцяга шведскага дывізіёна «АФК Юнайтэд»[6].

У сакавіку 2016 года праходзіў прагляд у фінскім ВПС, але не падышоў[7] і неўзабаве перайшоў у клуб «Умеа»[8]. Пазней гуляў за «Трольхетан» і «Вернаму». У 2018 годзе выступаў за «Васалунд», а ў сакавіку 2019 года вярнуўся ў «Вернаму», з якім у 2020 годзе перамог у трэцім, а на наступны год і ў другім шведскім дывізіёне і выйшаў у Алсвенскан. У 2022 годзе быў асноўным брамнікам каманды ў найвышэйшым дывізіёне, у сезоне 2023 стаў радзей з’яўляцца на полі. У лістападзе 2023 года пакінуў клуб[9].

Міжнародная кар’ера

[правіць | правіць зыходнік]

Выступаў за моладзевыя зборныя розных узростаў, таксама выклікаўся ў алімпійскую зборную Беларусі.

Грамадзянская пазіцыя

[правіць | правіць зыходнік]

Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі[10].

  • Швецыя Пераможца Суперэтан: 2021
  • Швецыя Пераможца Этан: 2020 (зона Поўдзень)
  1. ↑ Filipp Vojtekhnovich // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. ↑ Pilip Vaitsiakhovich // FBref
  3. ↑ Войтехович, Сато, Кендыш и еще 4 футболиста официально стали игроками брестского «Динамо» (руск.)(недаступная спасылка). goals.by (16 сакавіка 2013).
  4. ↑ Войтехович, Ситчинава и Чапидзе покинули брестское «Динамо» (руск.)(недаступная спасылка). goals.by (13 жніўня 2013). Архівавана з першакрыніцы 13 жніўня 2013.
  5. ↑ Филипп Войтехович перешел в «Ведрич-97» (руск.). football.by (9 верасня 2013). Праверана 17 лістапада 2023.
  6. ↑ Филипп Войтехович перешел в клуб третьего шведского дивизиона (руск.). football.by (16 лютага 2014). Праверана 17 лістапада 2023.
  7. ↑ Финский "ВПС" не стал заключать контракт с Филиппом Войтеховичем (руск.). football.by (18 сакавіка 2016). Праверана 17 лістапада 2023.
  8. ↑ Филипп Войтехович стал игроком шведского "Умео" (руск.). football.by (21 сакавіка 2016). Праверана 17 лістапада 2023.
  9. ↑ Швеция. Войтехович покинул "Вернаму" (руск.). football.by (15 лістапада 2023). Праверана 17 лістапада 2023.
  10. ↑ 93 беларускія футбалісты выступілі з асуджэннем гвалту ВІДЭА . Наша Ніва (12 верасня 2020). Праверана 4 снежня 2023.