Пінхас Палонскi

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пінхас Палонскi
Пётр Палонскi
Ppolonsky3.jpg
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні: Пётр Ефимович Полонский
Дата нараджэння: 11 лютага 1958(1958-02-11) (61 год)
Месца нараджэння:
Грамадзянства: СССР, Iзраiль
Месца працы:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: даследчык і папулярызатар юдаізму, публіцыст
Гады творчасці: 1977 — сапр. час
Кірунак: Кнігі аб рэлігіі
Жанр: Даследаванні, папулярызацыя
Валодае мовамі: руская і іўрыт
Мова твораў: руская, іўрыт
http://ejwiki-books.com/

Пі́нхас Пало́нскi (Пётр Яфімавіч Палонскi; (11 лютага 1958, Масква) — ізраільскі даследчык юдаізму, папулярызатар юдаізму ў асяроддзі рускамоўных габрэяў. Апублікаваў некалькі арыгінальных работ, шмат папулярызатарскіх кніг, для іншых быў галоўным рэдактарам.

У гады сваёй падпольнай габрэйскай дзейнасці ў Маскве (1977—1987) быў выкладчыкам юдаізму, адным з заснавальнікаў арганізацыі «Маханаім». Сёння ў Ізраілі з'яўляецца актыўным удзельнікам працэсаў мадэрнізацыі юдаізму, даследчыкам вучэння рава Кука. Аўтар каментара да Торы «Біблейская дынаміка». Таксама кіруе дзейнасцю рускага аддзела арганізацыі «Брыт олам»[1]. Пастаянна публікуецца ў прэсе і выдае кнігі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У савецкі час[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Маскве ў 1958 годзе у ў нерэлігійнай асіміляванай габрэйскай сям'і[2].

У школьныя гады цікавіўся матэматыкай, вучыўся ў маскоўскай фізіка-матэматычнай школе № 7. У 1973 годзе атрымаў дыплом першай ступені на VII Усесаюзнай алімпіядзе школьнікаў па матэматыцы[3].

З моманту заканчэння школы (1975) прыняў рашэнне з'ехаць у Ізраіль, пачаў вывучаць (падпольна) іўрыт, і далей Тору і юдаізм. Паступова прыйшоў да захавання запаведзяў юдаізму[2].

У 1975—1980 гадах вучыўся на матэматычным факультэце Маскоўскага педагагічнага дзяржаўнага універсітэта, атрымаўшы ступень магістра (MA) па матэматыцы і педагогіцы[2].

З 1979 — адзін з заснавальнікаў падпольнай сеткі вывучэння Торы ў Маскве. Выдаваў у «самвыдаце» фатаграфічным спосабам дапамогі па юдаізму — выйшлі серыі кніг па габрэйскіх святах і каментарыяў да Торы[2] .

Пасля падачы заявы на выезд у Ізраіль 7 гадоў знаходзіўся ў «адмове»[2].

У Ізраілі[правіць | правіць зыходнік]

У 1987 годзе, у сувязі з пачаткам «Перабудовы», атрымаў дазвол на выезд з СССР і рэпатрыяваўся у Ізраіль[2].

У Ізраілі ў 1988 годзе разам з групай «Маханаім» пасяліўся ў Маале-Адумiм, затым з 1991 года і па цяперашні час (2015) пражывае ў Бейт-Эле. Разведзены, бацька васьмярых дзяцей.

Вучоба і выкладанне[правіць | правіць зыходнік]

Адразу па прыездзе ў 1987 годзе быў адным з ініцыятараў стварэння арганізацыi «Маханаім» ў Ізраілі, і да 2012 года працаваў там старшым выкладчыкам і галоўным рэдактарам.

У 1989—1990 гадах вучыўся ў ешыве «Інстытут Гары Фішала па даследаванні Талмуда» (Harry Fischel Institute for Talmudic Research) у Ерусаліме, стаўшы сертыфікаваным выкладчыкам юдаізму.

У 1994—1997 гадах вучыўся ў акадэмічнай ешыве «Бейт Мараша» (Beit Morasha) у Ерусаліме (напрамак — габрэйская філасофія).

У 1995—1999 гадах вучыўся на факультэце іудаізму ў універсітэце імя Бар-Илана у Рамат-Гане, атрымаўшы другую акадэмічную ступень (MA) па вывучэнні Талмуда і яўрэйскай традыцыі.

З 1998 па 2002 гады скончыў аспірантуру пры факультэце філасофіі і сацыялогіі ў Беларускім дзяржаўным універсітэце. У 2002 годзе Палонскаму была прысвоена ступень кандыдата сацыялагічных навук, тэма дысертацыі «Сацыялагічная канцэпцыя рава А.-I. Кука», спецыяльнасць «22.00.01 — Тэорыя, метадалогія і гісторыя сацыялогіі». Афіцыйным апанентам пры абароне дысертацыі быў доктар гістарычных навук Эмануіл Іофе[4]. Пасля дысертацыя была прызнана ў Ізраілі (PhD in Sociology of Religion), перакладзеная і выдадзеная на ангельскай мове і на іўрыце.

У перыяд з 1991 да 2012 года выкладаў тэму «Габрэйскія спадчына» на рускай мове ў універсітэце імя Бар-Илана.

З 2012 года па 2013 — старшы навуковы супрацоўнік і выкладчык у Ариэльскןм універсітэце у Самарыі[5].

На валанцёрскіх пачатках кіруе дзейнасцю рускага аддзела арганізацыі «Брыт олам» (Ешыбот для Бней Ноах), якую ўзначальвае рабін Уры Шеркi[6].

Серыя каментаваць малітоўнікаў «Брама малітвы»[правіць | правіць зыходнік]

Выданне Палонскім каментарыяў літургічных тэкстаў пачалося з падпольнага выдання «пасхальнай Агады» з каментаром ў 1980у ў Маскве. Агада была выдадзена фатаграфічным спосабам і разыходзілася ў многіх сотнях асобнікаў па Маскве і іншым гарадам Савецкага Саюза. Гэта выданне Пасхальнай Агады давала магчымасць нават недастаткова падрыхтаваным габрэйскiм актывістам правесці цікавы Пасхальны сэдар[7].

У Ізраілі Палонскi ў супрацоўніцтве з Мэірам Левінавым, Мирьям Китросской і іншымі супрацоўнікамі «Маханаіма» падрыхтаваў і выдаў ашкеназскі малітоўнік (сiддур) з рускім перакладам і каментаром «Брама малітвы»[8] (на сёння — найбольш папулярны малітоўнік з перакладам на рускую мову, маецца таксама выданне з транслітарацыяй), махзор «Брама раскаяння» на Рош а-Шана і Йом Кіпур, Пасхальная Агада з каментаром, кніга «Доўг жывых» аб законах жалобы, а таксама серыя кніг пра габрэйскія свята і іншыя[9].

Даследаванне вучэнні рава Кука[правіць | правіць зыходнік]

З моманту прыезду ў Ізраіль пачаў актыўнае вывучэнне філасофіі рава Кука. У 1991 годзе пачаў супрацоўніцтва з Домам-музеем рава Кука ў Ерусаліме, якая ўключала індывідуальную праграму вывучэння спадчыны рава Кука з прызнанымі знаўцамі гэтай спадчыны. У працэсе вучобы пераклаў на рускую мову класічную кнігу па філасофіі рава Кука «Песьня жизни»[10] прафесара Ёсефа Бэн-Шлома, і падрыхтаваў для выдання зборнік «Талерантнасць у вучэнні рава Кука»[11].

У ходзе даследавання сфармаваў ўласную канцэпцыю філасофіі рава Кука, якая легла ў аснову яго дысертацыі, якая далей у 2006 годзе была выдадзена кнігай на рускай мове «Раў Аўраам-Іцхак Кук. Асоба і вучэнне»[12], у 2009 годзе асноўныя кіраўніка былі перакладзены і выдадзены на ангельскай мове[13], а ў 2013 годзе — на іўрыце[14]. Гэта стала першым выпадкам, калі кніга па яўрэйскай філасофіі была перакладзена з рускай мовы на іўрыт[5]. Кніга атрымала падтрымку некалькіх выдатных рабінаў і спецыялістаў па раву Куку, якія рэкамендавалі ўключыць яе ў вучэбную праграму рэлігійна-сіянісцкіх навучальных устаноў[15], і не менш вострую крытыку з боку іншых рабінаў.

Каментарый да Торы «Біблейская дынаміка»[правіць | правіць зыходнік]

Серыя кніг, якія з'яўляюцца новым каментаром да Торы, заснаваным на кабалістычнай канцэпцыі рава І. Л. Ашкеназі і распрацоўках рава Уры Шеркi, з даданнем уласных канцэпцый.

Да 2014 года выйшлі 6 тамоў — каментарыi на кнігі Быццё і Выхад. Плануецца выданне поўнага каментара на Тору. Пачаўся пераклад гэтага каментара на ангельскую мову[16].

Іншая дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У 2009 годзе Палонскi стаў стваральнікам праекта «Ажына» — «акадэмічнай Вікі-энцыклапедыі па габрэйскім і ізраільскім тэмах». Мэтай праекта з'яўляецца публікацыя камплементарнай (у адносінах да Вікіпедыі і іншых крыніц) якаснай, акадэмічна-дакладнай i кваліфікаванай інфармацыі аб яўрэстве, юдаізме і Ізраілі ў рускамоўным интернете[17].

Палонскi з'яўляецца ініцыятарам і вядучым праекта «Захаванне памяці», мэтай якога з'яўляецца захаванне памяці аб габрэйскім і сіянісцкім падпольным руху ў СССР, а таксама праекта «Барацьба з інтэлектуальным антысемітызмам»[18].

Займаецца пытаннямі навукі і рэлігіі. Рэгулярна піша артыкулы ў рускамоўныя ізраільскія газеты. Удзельнічае ў работах па рацыянальнай тэалогіі і тэорыі парадыгмаў, ініцыяваных Барысам Шапіра.

Рэлігійна-філасофскія погляды[правіць | правіць зыходнік]

Пінхас Палонскi адносіць сябе да радыкальна-мадэрнісцкага крыла рэлігійнага сіянізму, сутнасць якога — «артадаксальная мадэрнізацыя» юдаізму, то ёсць правядзенне актыўнай мадэрнізацыі рэлігіі пры захаванні артадаксальнага падыходу[19]. У гэтым ён з'яўляецца паслядоўнікам падыходу р. Кука і р. Салавейчыка, і супрацоўнічае з р. Уры Шеркi.

Прытрымліваецца пазіцыі інтэграцыі ў рэлігію унівэрсалісцкіх каштоўнасцяў, за што падвяргаецца крытыцы як з боку ультраортодоксальнай супольнасці, так і з боку харэдымнай часткі рэлігійнага сіянізму. Выступіў за інтэграцыю ў юдаізм святкавання грамадзянскага новага года як універсальнага свята «Дня Адама»[20], за што падвергся крытыцы з усіх бакоў.

Прасоўвае канцэпцыю рабiна І. Л. Ашкеназі (Маниту)[21] аб успрыманні персаналій Танаха як дынамічных асоб, за што падвяргаецца крытыцы ультраортодоксальнай супольнасці.

Палонскi прытрымліваецца вельмі радыкальных поглядаў на многія сучасныя праблемы рэлігіі:

  • Разглядае мадэрнізацыю рэлігіі як рэлігійную неабходнасць[22];
  • Лічыць рэлігійна каштоўнымі навуку, мастацтва, дэмакратыю і іншыя свецкія каштоўнасці, прыхільнік ўвядзення ў рэлігійных школах «дня навукі» для інтэграцыі навуковай і рэлігійнай пазіцый;
  • Падтрымлівае выклік жанчын да чытання Торы і іх выступ з каментарамі ў сінагозе;
  • Пазітыўна ставіцца да дыялогу і ўзаемаразумення з хрысціянствам;
  • Актыўна ўдзельнічае ў прасоўванні канцэпцыі Бнэй Ноах;
  • З'яўляецца прыхільнікам ўздыму і малітваў габрэяў на Храмавай гары;
  • Аўтар канцэпцыі «Трох стадый прыходу месіі» замест прызнанай сёння ў рэлігійным сіянізме канцэпцыі «Двух стадый прыходу месіі»;
  • Прытрымліваецца канцэпцыі «эвалюцiянiстскага крэацыянізму» — гэта значыць лічыць эвалюцыйную канцэпцыю Дарвіна найважнейшай пазітыўнай вяхой у развіцці духоўнага ўзроўню чалавецтва, пры гэтым лічыць, што прыняцце канцэпцый эвалюцыі не супярэчыць Божаму Стварэнню свету, але эвалюцыя з'яўляецца «працэсам, запушчаным Богам пры Стварэнні, і далей якую накіроўваюць Звыш».
  • Высунуў канцэпцыю рэлігійнага анты-фундаменталізму — гэта значыць супрацьстаяння фундаменталізму на аснове канцэпцыі «далейшага натуральнага Адкрыцця»[23];
  • Лічыць галоўным крытэрыем манатэізма не толькі (і не колькі) «веру ў адзінага Бога», але, перш за ўсё, асабiсны характар ​​Вышэйшай сілы і адчуванне жыцця як дыялогу з Богам — што адкрывае новыя магчымасці для паразумення розных відаў монатэізму, перш за ўсё юдаізму і хрысціянства[24].

Зноскі

  1. Міжнародны цэнтр нашчадкаў Ноаха
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 «Васемнаццаць», укладальнік З. Вагнер, выдавецтва «Шамір» , Ерусалім, 1989, с. 202—217 ISBN 965-293-010-5
  3. VII Усесаюзная алімпіяда школьнікаў па матэматыцы 1973
  4. Стралец М. В., Пцічкіна С. А. "Э. Г. Іофе: партрэт вучонага і педагога". — Брэст: Альтэрнатыва, 2009. — С. 158. — 160 с. — 99 экз. — ISBN 9789855210451.
  5. 5,0 5,1 Інтэрв'ю c П. Палонскім ў сувязі з выхадам перакладу на іўрыт яго кнігі па філасофіі рава Кука
  6. «Міжнародны цэнтр нашчадкаў Ноаха»
  7. «Маханаім». Песах
  8. Сидур з транслітарацыяй
  9. Кнігі выдавецтва «Маханаім»
  10. Poetry of Being: Lectures on the Philosophy of Rabbi Kook (англ.) 
  11. ספרים על הרב קוק (іўрыт) 
  12. П. Палонскi. Кніга «Раў А.-И. Кук. Асобу і вучэнне»
  13. Religious Zionism of Rav Kook. By Pinchas Polonsky. Translated from Russian by Lise Brody. Reviewed by Israel Drazin (англ.) 
  14. ספר « התפתחות היהדות בימינו על פי תורת הראי»ה קוק «מאת פ.פולונסקי (іўрыт) 
  15. html המלצות לספר „התפתחות היהדות בימינו על פי תורת הראי“ה קוק» (іўрыт) 
  16. «Продкі ў дынаміцы» — серыя кніг каментара да Торы П. Палонскага
  17. Габрэі запусцілі ўласную «Вікіпэдыю»
  18. П. Палонскi. Праекты
  19. П. Палонскi. А што ты сказаў Б-гу?
  20. П. Палонскi. Ханука: свята дзяржаўнай незалежнасці і «Дзень Адама»
  21. Ашкеназі, Иеhуда Леон
  22. П. Палонскi. Не толькі рэлігійны сіянізм, але і глабальнае абнаўленне юдаізму
  23. П. Палонскi. Канцэпцыя «Працягнутага Адкрыцьця» як следства з агульнанацыянальнага Дыялогу
  24. П. Палонскi. Што такое манатэізм?

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.