Перайсці да зместу

Пітэр Хаўіт

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Пітэр Хаўіт
англ.: Peter Wilkinson Howitt
Дата нараджэння 31 мая 1946(1946-05-31)[1] (79 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці выкладчык універсітэта, эканаміст
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік John Ledyard[d][2]
Член у
Узнагароды

Пітэр Уілкінсан Хаўіт (нар. 31 мая 1946 года) — канадскі эканаміст і ганаровы прафесар сацыяльных навук у Універсітэце Браўна. Ён найбольш вядомы сваёй сумеснай працай з Філіпам Агіёнам па тэорыі эндагеннага росту і канцэпцыі творчага разбурэння ў сучаснай макраэканоміцы.[4] У 2025 годзе Хаўіт і Агіён сумесна атрымалі палову Нобелеўскай прэміі па эканоміцы «за тэорыю ўстойлівага росту праз творчае разбурэнне».[4]

Ранняе жыццё і адукацыя

[правіць | правіць зыходнік]

Хаўіт нарадзіўся ў Гуэлфе, правінцыя Антарыё, у 1946 годзе.[5] Ён атрымаў ступень бакалаўра эканомікі ва Універсітэце Макгіла ў 1968 годзе, ступень магістра ва Універсітэце Заходняга Антарыё ў 1969 годзе і ступень доктара філасофіі ва Універсітэце Паўночнага Захаду ў 1973 годзе пад кіраўніцтвам Роберта У. Клаўэра.[6]

Акадэмічная кар’ера

[правіць | правіць зыходнік]

Пасля атрымання ступені доктара філасофіі Хаўіт вярнуўся ў Канаду і выкладаў ва Універсітэце Заходняга Антарыё з 1972 па 1996 год. У 1996 годзе ён стаў выкладчыкам Універсітэта штата Агаё, а ў 2000 годзе далучыўся да Браўнаўскага ўніверсітэта, дзе і застаецца дагэтуль. З 2013 года Хаўіт з’яўляецца ганаровым прафесарам Браўнаўскага ўніверсітэта. Акрамя ўніверсітэцкай працы, ён таксама мае даўнія сувязі з Інстытутам К. Д. Хаўі, непартыйным аналітычным цэнтрам у Таронта, Канада. Хаўіт пачаў публікаваць справаздачы па эканамічнай палітыцы праз інстытут з 1986 года і быў яго рэзідэнтам з 2011 па 2015 год.[7][8]

У 1993—1994 гадах ён быў прэзідэнтам Канадскай эканамічнай асацыяцыі, а ў 1997—2000 гадах быў рэдактарам часопіса Journal of Money, Credit and Banking.

Ганаровыя званні і ўзнагароды

[правіць | правіць зыходнік]

Хаўіт быў абраны членам Каралеўскага таварыства Канады ў 1992 годзе і Эканаметрычнага таварыства ў 1994 годзе.[9] У 2019 годзе ён і Агіён атрымалі ўзнагароду Фонду BBVA «Межы ведаў» у галіне эканомікі, фінансаў і менеджменту.[10]

Выбраныя творы

[правіць | правіць зыходнік]
  • Howitt, Peter (1990). The Keynesian Recovery and Other Essays. Philip Allan. ISBN 978-0-86003-081-2.
  • Howitt, Peter, ed. (1996). The Implications of Knowledge-Based Growth for Micro-Economic Policies. University of Calgary Press. ISBN 978-1-895176-78-0.
  • Aghion, Philippe; Howitt, Peter (1998). Endogenous Growth Theory. MIT Press. ISBN 9780262011662.
  • Howitt, Peter; De Antoni, Elisabetta; Leijonhufvud, Axel, eds. (1999). Money, Markets and Method: Essays in Honour of Robert W. Clower. Edward Elgar. ISBN 978-1-85898-901-3.
  • Aghion, Philippe; Howitt, Peter (2008). The Economics of Growth. MIT Press. ISBN 978-0-262-30389-7.
  1. Peter Howitt (economist) // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Матэматычная генеалогія — 1997.
  3. https://www.econometricsociety.org/society/organization-and-governance/fellows/current Праверана 6 красавіка 2023.
  4. а б The Royal Swedish Academy of Sciences. The Prize in Economic Sciences 2025. The Nobel Prize (13 кастрычніка 2025). Праверана October 13, 2025.
  5. Bueckert, Kate (October 13, 2025). Guelph's Peter Howitt Nobel win 'a proud moment' for Ontario universities where he studied and worked. CBC News. Праверана October 13, 2025.
  6. Laidler, David (January 1, 2022). Peter Howitt – A Keynesian Still in Recovery. University of Western Ontario Department of Economics Research Report Series. hdl:20.500.14721/11869.
  7. Chevance, Catherine. Scientific Folder DHC Peter Howitt – Gredeg. Gredeg [французская]. Архівавана з арыгінала April 25, 2025.
  8. C.D. Howe Institute International Fellow Peter Howitt Wins Nobel Prize (англ.). C.D. Howe Institute. Праверана October 15, 2025.
  9. Current Fellows. Econometric Society. Праверана October 13, 2025.
  10. Peter Howitt, 12th Frontiers of Knowledge Award in Economics, Finance and Management. BBVA Foundation. Праверана October 13, 2025.