П’ер Абер

П’ер Абер
фр.: Pierre Aubert
член Федэральнага савета Швейцарыі[d] 7 снежня 1977 — 31 снежня 1987
член Савета кантонаў Швейцарыі[d] 29 лістапада 1971 — 7 снежня 1977
Дэлегат-заступнік Парламенцкай асамблеі Савета Еўропы[d] 6 мая 1974 — 1 красавіка 1978
прэзідэнт Швейцарыі[d] 1 студзеня 1983 — 31 снежня 1983
Папярэднік	Fritz Honegger[d]
Пераемнік	Леан Шлумпф
прэзідэнт Швейцарыі[d] 1 студзеня 1987 — 31 снежня 1987
Папярэднік	Альфонс Эглі
Пераемнік	Ота Штых
Нараджэнне	3 сакавіка 1927(1927-03-03)[…] Ла-Шо-дэ-Фон, кантон Нёўшатэль, Швейцарыя
Смерць	8 чэрвеня 2016(2016-06-08)[…] (89 гадоў) Нёўшатэль, кантон Нёўшатэль, Швейцарыя
Грамадзянства	Швейцарыя
Веравызнанне	reformed[d]
Партыя	Сацыял-дэмакратычная партыя Швейцарыі
Член у	Цафінгія[d]
Адукацыя	Нёўшатэльскі ўніверсітэт
Узнагароды
Медыяфайлы на Вікісховішчы

П’ер Абер (фр. Pierre Aubert; 3 сакавіка 1927, Ла-Шо-дэ-Фон, Швейцарыя — 8 чэрвеня 2016) — швейцарскі дзяржаўны дзеяч, прэзідэнт Швейцарыі (1983 і 1987).

Біяграфія

Вывучаў юрыспрудэнцыю ва Універсітэце Нёўшатэля і скончыў яго са ступенню бакалаўра. У 1951—1952 вучыўся на працягу двух семестраў у Гейдэльбергскім універсітэце. У 1952—1977 займаўся адвакацкай практыкай, спецыялізуючыся ў крымінальным праве. З 1971 па 1977 быў старшынёй рады Універсітэта Нёўшатэля.

Яго палітычная кар’ера пачалася ў 1960 годзе з абрання ў гарадскі савет Ла-Шо-дэ-Фона, дзе ён працаваў да 1968 года. Праз год быў абраны ў Вялікі савет (кантанальны парламент) Нёўшатэля (да 1975) і ўзначальваў яго ў 1969—1970.

З 1971 па 1977 год абіраўся членам Савета кантонаў швейцарскага парламента. З 1974 па 1977 год прадстаўляў Швейцарыю ў Парламенцкай Асамблеі Савета Еўропы і быў сябрам Камітэта па палітычных пытаннях ПАРЕ. 7 снежня 1977 гады абраны ў Федэральны савет Швейцарыі.

З 7 снежня 1977 года па 31 снежня 1987 года — член Федэральнага савета Швейцарыі. З 1 лютага 1978 года па 31 снежня 1987 года — начальнік палітычнага дэпартамента (міністр замежных спраў Швейцарыі). У 1982 і 1986 гадах — віцэ-прэзідэнт Швейцарыі. У 1983 і 1987 гадах — прэзідэнт Швейцарыі. У якасці кіраўніка палітычнага дэпартамента праводзіў актыўную знешнюю палітыку, наведаў з афіцыйнымі візітамі 55 краін свету. У 1979 годзе ў Нігерыі падпісаў сумеснае камюніке, накіраванае супраць апартэіду. Ён стаў першым заходнім лідэрам, які ўстанавіў адносіны з Арганізацыяй вызвалення Палестыны і сустрэўся з Фарукам Кадумі ў ліпені 1980 у Берне. Выступаў за ўступленне Швейцарыі ў ААН, аднак на рэферэндуме ў ліпені 1986 76 % выказалася супраць.