П’етра Ларанцэці

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
П’етра Ларанцэці
Фатаграфія
Дата нараджэння:

1280[1][2][3]

Месца нараджэння:

Сіена, правінцыя Сіена[d], Таскана, Італія

Дата смерці:

1348[1][2][4][5][3]

Месца смерці:

Сіена, правінцыя Сіена[d], Таскана, Італія

Род дзейнасці:

мастак

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

П'етра Ларанцэ́ці (італ.: Pietro Lorenzetti; каля 1280, г. Сіена, Італія — 1348?) — італьянскі жывапісец, прадстаўнік Cіенскай школы жывапісу.

Брат Амброджа Ларанцэці. Зазнаў уплывы Дуча ды Буанінсенья, Джота ды Бандоне, Дж. Пізана. Творы вызначаюцца імкненнем да жыццёвай пластычнасці форм, адухоўленасці вобразаў, трагічным пафасам і манументальнасцю выяў. У кампазіцыйнай пабудове выкарыстоўваў архітэктурныя матывы ў лінейнай перспектыве. Сярод твораў: паліпціхі «Мадонна з немаўлём і святымі» ў царкве П'еве ды Санта-Марыя ў Арэца (1320) і «Гісторыя блажэннай Умільты» (пасля 1332), трыпціх з алтарнай карцінай «Нараджэнне Марыі» (1342), фрэскі «Страсці Хрыстовы» ў Ніжняй царкве базілікі Сан-Франчэска ў Асізі (1325-29 і пасля 1340) і інш.

Галерэя[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Art UK — 2003.
  2. 2,0 2,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.
  3. 3,0 3,1 RKDartists
  4. Swartz A. Open Library — 2005.
  5. (unspecified title) — 2006. — ISBN 978-0-19-977378-7, 978-0-19-989991-3

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]