П’ер Гамара

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з П'ер Гамара)
Перайсці да: рух, знайсці
П’ер Гамара
фр.: Pierre Gamarra
Pierre Gamarra Toulouse 1945, locaux du Patriote du Sud-Ouest.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

10 ліпеня 1919(1919-07-10)[1][2][3]

Месца нараджэння:

Тулуза, дэпартамент Верхняя Гарона, рэгіён Поўдзень — Пірэнеі, Францыя[1]

Дата смерці:

20 мая 2009(2009-05-20)[4][2][3] (89 гадоў)

Месца смерці:

Аржантэй[d], дэпартамент Валь-д’Уаз, рэгіён Іль-дэ-Франс, Францыя

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:

паэт, пісьменнік, эсэіст, літаратурны крытык, дзіцячы пісьменнік

Мова твораў:

французская мова[5]

Узнагароды:
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Лагатып Вікіцытатніка Цытаты ў Вікіцытатніку

П’ер Гамара (фр.: Pierre Gamarra; 10 ліпеня 1919, Тулуза, Францыя — 20 мая 2009, Аржантэй, Іль-дэ-Франс, Францыя) — французскі пісьменнік, паэт, літаратуразнавец і літаратурны крытык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў настаўнікам, журналістам, рэдактарам часопіса «Europe» («Еўропа»).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар зборнікаў вершаў «Спроба заклеймаваць» (1944), «Песня любові» (1959) і апавяданняў «Людскія рукі» (1953), «Любоў ганчара» (1957), «Сады Аіаха» (1961), раманаў «Вогненны дом» (1948), «Дзеці галечы» (1950), «Школьны настаўнік» (1955), «Забойцу — Ганкураўская прэмія», «Капітан Вясна» (абодва 1963), «Таямніцы Тулузы» (1967), «Золата і кроў» (1971), «Дванаццаць тон дыяментаў» (1978) і інш., мастацкай біяграфіі «Віктор Гюго» (1974).

На беларускую мову творы П. Гамара перакладаў Л. Казыра.

Беларускія пераклады[правіць | правіць зыходнік]

  • Любоў ганчара // Французская навела XX ст. Мн., 1992.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Баршчэўскі Л. Гамара // БЭ ў 18 т. Т. 5. Мн., 1997.