Раготна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аграгарадок
Раготна
Rahotna. Раготна (3.06.2010).jpg
Касцёл Анёлаў-Ахоўнікаў
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Вышыня цэнтра
184 м
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1563
Паштовы індэкс
231476
Аўтамабільны код
4
Раготна на карце Беларусі ±
Раготна (Беларусь)
Раготна
Раготна (Гродзенская вобласць)
Раготна

Раго́тна[1] (трансліт.: Rahotna, руск.: Роготно) — аграгарадок у Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, на аўтадарозе Наваельня—Казлоўшчына. За 16 км на паўднёвы ўсход ад г. Дзятлава, 170 км ад Гродна, 16 км ад чыгуначнай станцыі Наваельня. 510 жыхароў, 216 двароў (2001). Уваходзіць у склад Дварэцкага сельсавета.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Упершыню Раготна згадваецца ў XVIII ст. Мясцовасць уваходзіла ў склад Слонімскага павета Новагародскага ваяводства.

Панарама мястэчка, 1915

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Раготна апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Слонімскім павеце Гродзенскай губерні. У 1840 тут збудавалі мураваны касцёл. Паводле інвентару (1843) мястэчка знаходзілася ў валоданні Шукевічаў[2], пазней перайшло да Валовічаў. Па здушэнні нацыянальна-вызваленчага паўстання ў 1866 расійскія ўлады гвалтоўна перарабілі тутэйшы касцёл у царкву Маскоўскага патрыярхату.

Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Раготна апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе зрабілася цэнтрам гміны Слонімскага павета Навагрудскага ваяводства. У гэты час будынак колішняга касцёла вярнулі каталікам.

У 1939 Раготна ўвайшла ў БССР, дзе ў 1940 зрабілася цэнтрам сельсавета. Статус паселішча панізілі да вёскі. У 2013 годзе разам з іншымі населенымі пунтамі скасаванага Раготнаўскага сельсавета Раготна перайшла ў склад Дварэцкага сельсавета[3].

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9 (DJVU).
  2. Вячаслаў Адамчык. Фатальная лічба «3». Генеалогія, альбо Радавод Адамчыкаў // «Arche» № 5 (10), 2000.
  3. Решение Гродненского областного Совета депутатов от 28.08.2013 N 251 О некоторых вопросах административно-территориального устройства Дятловского района Гродненской области(руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Соркіна I. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010. — 488 с. ISBN 978-9955-773-33-7.
  • Мястэчкі Слонімскага павета ў першай палове XIX стагодзя / Соркіна І.В. // Слонімшчына вачыма навукоўцаў і краязнаўцаў: Матэрыялы рэгіян. гіст.-краязн. канф., прысвеч. 750-годдзю г. Слоніма і 70-годдзю заснав. Слонім. раён. краязн. музея імя І. І. Стаброўскага; [Склад.: Д. С. Аляшкевіч, І. П. Крэнь; Рэдкал.: І. П. Крэнь (адк. рэд.) і інш.]. — Слонім: ГАУПП «Слонімская друкарня», 2002. — 391 с. — С. 167 — 182. — ISBN 985-6602-22-X.
  • Rohotna // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. S. 695.
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 5. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]