Радавая рунь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Радавая рунь
Тыраж:

Радавая рунь — часопіс, двухтыднёвы літаратурна-мастацкі дадатак да газеты «Савецкая Беларусь». Вылаваўся з 13 красавіка да 19 чэрвеня 1924 г. у Мінску на беларускай мове.

Садзейнічаў творчаму росту маладых пісьменнікаў, кансалідацыі літаратараў розных пакаленняў. Упершыню апублікаваў вершы Я. Купалы («Крым», «Лясное возера»), творы Я. Коласа (вершы «Маёвае», «Святы Ян», апавяданне «Ванька Кудлаты»), вершы, аповесці і нарысы А. Александровіча, А. Бабарэкі, А. Вольнага, М. Грамыкі, А. Гурло, А. Дудара, Я. Пушчы, А. Чабора, М. Чарота, Н. Чарнушэвіча, А. Якімовіча і інш. У нарысах Л. Родзевіча «Жыццёвае», «Слова аб літаратуры» (пад псеўд. Л. Жыцень) выявіліся вульгарны сацыялагізм і пагарда да мастацкай спадчыны, адмаўленне мастацка-выхаваўчай каштоўнасці эпічнай паэмы Я. Коласа «Новая зямля». Часопіс прапагандаваў навукова-тэхнічныя веды, друкаваў тэатральныя рэцэнзіі, нататкі пра творчасць украінскіх пісьменнікаў. Апублікаваў рэцэнзію А. Шлюбінскага на брашуру У. Пічэты «Беларуская мова як нацыянальна-культурны фактар», змяшчаў хроніку літаратурнага жыцця

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Конан, У. «Радавая рунь» / Уладзімір Конан // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. — С. 48—49. — ISBN 985-11-0214-8.