Радыеактыўнае забруджванне

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Чацвёрты энергаблок ЧАЭС пасля аварыі

Радыеактыўнае забруджванне — забруджванне мясцовасці і аб'ектаў, якія знаходзяцца на ёй, радыёактыўнымі рэчывамі.

Радыёактыўнае забруджванне адбываецца:

  • падчас ядзернага выбуху ў выніку выпадзення радыеактыўных рэчываў з воблака ядзернага выбуху і наведзенай радыяцыі, абумоўленай стварэннем радыеактыўных ізатопаў у навакольным асяроддзі пад уплывам імгненнага нейтроннага і гама-выпраменьванняў ядзернага выбуху; паражае людзей і жывёл, галоўным чынам, у выніку вонкавага гама -і (у меншай ступені) бэта-выпраменьвання, а таксама ў выніку ўнутранага апраменьвання (у асноўным альфа-актыўнымі нуклідамі) пры трапленні радыёізатопаў у арганізм з паветрам, вадой і ежай.
  • падчас тэхнагенных аварый (уцечкі з ядзерных рэактараў, уцечкі пры перавозцы і захоўванні радыеактыўных адходаў, выпадковыя уцечкі прамысловых і медыцынскіх радыеактыўных матэрыялаў) у выніку рассейвання радыеактыўных рэчываў; характар ​​заражэння мясцовасці залежыць ад тыпу аварыі.

Тэрыторыя, якая была забруджаная, называецца зонай радыеактыўнага забруджвання.

Асноўныя забруджвальныя радыеактыўныя кампаненты[правіць | правіць зыходнік]

Прыклады радыеактыўнага забруджвання[правіць | правіць зыходнік]

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]