Райскія птушкі

Райскія птушкі
Малая райская птушка (Paradisaea minor)
Навуковая класіфікацыя
прамежныя рангі Дамен:  Эўкарыёты Царства:  Жывёлы Падцарства:  Эўметазоі Без рангу:  Двухбакова-сіметрычныя Без рангу:  Другаснаротыя Тып:  Хордавыя Падтып:  Пазваночныя Інфратып:  Сківічнаротыя Надклас:  Чатырохногія Клас:  Птушкі Падклас:  Нованёбныя Атрад:  Вераб’інападобныя Падатрад:  Пеўчыя вераб’іныя Сямейства:  Райскія птушкі
Міжнародная навуковая назва
Paradisaeidae Vigors, 1825
Сінонімы
Cnemophilinae Paradisaeinae
Роды
Lycocorax Bonaparte, 1853 Manucodia Boddaert, 1783 Semioptera G.R. Gray, 1859 Paradigalla Lesson, 1835 Epimachus Cuvier, 1816 Lophorina Vieillot, 1816 Parotia Vieillot, 1816 Ptiloris Swainson, 1825 Каралеўскія райскія птушкі (Cicinnubel Vieillot, 1816) Астрапіі (Astrapia Vieillot, 1816) Pteridophora A.B. Meyer, 1894 Seleucidis Lesson, 1834 Райскія птушкі (Paradisaea Linnaeus, 1758)
Сістэматыка на Віківідах Выявы на Вікісховішчы ITIS   179664 NCBI   9149 EOL   1632 FW   255528

Ра́йскія пту́шкі (лац.: Paradisaeidae) — сямейства птушак, якія адносяцца да атрада вераб'інападобных.

Разнастайныя паводле знешняга выгляду, памеру 14—100 см. У большасці відаў выразны палавы дымарфізм. Апярэнне яркае, рознакаляровае, з металічным адлівам. Крылы адносна кароткія і шырокія. Хвост кароткі прамы або доўгі ступеньчаты. Дзюба моцная, у некаторых доўгая, загнутая.

Пашыраны ў лясах Новай Гвінеі і прылеглых астравоў, ва Усходняй і Паўночнай Аўстраліі. Усяго 45 відаў, 38 з якіх сустракаюцца толькі на Новай Гвінеі і дробных прылеглых астравах. Аселыя, гняздуюцца пераважна на дрэвах, трымаюцца паасобна. Кормяцца насеннем, пладамі, беспазваночнымі, дробнымі жабамі, яшчаркамі. Болышсць відаў — палігамы. Нясуць 1—2 яйцы.

Сваякамі райскіх птушак з'яўляюцца альтанкавыя птушкі (Ptilonorhynchidae), яшчэ адно сямейства падобных птушак. Класіфікацыя Сіблі — Алквіста (1990) уключае райскіх птушак як падсямейства ў сямейства крумкачовых.

Літаратура

• Райскія птушкі // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2001. — Т. 13. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13).