Рамон Мунтаньер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рамон Мунтаньер
Партрэт
Род дзейнасці: летапісец, гісторык, ваенны, дыпламат, палітык
Дата нараджэння: 1265[1][2][3]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 1336[1]
Месца смерці:
Commons-logo.svg Рамон Мунтаньер на Вікісховішчы

Рамо́н Мунтанье́р (катал.: Ramon Muntaner; ісп.: Ramon Muntaner; паміж 1265[4] і 1270 — каля 1336[4]) — іспанскі каталонскі гісторык, вайсковец і храніст. Аўтар «Хронікі».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Пераладзе (Каталонія) у 1265 годзе. Дэталі яго біяграфіі вядомыя з яго ж хронік. Прыкладна ў 1275—1276 гадах суправаджаў адмірала Руджэра Лаура да французскага двара ў Арлеане. У 1280 годзе, напэўна, пачаў атрымваць адукацыю ў Манпелье; падрабязнасці яго жыцця да 1300 года невядомыя, але з прычыны згадванняў ім Лурыя мяркуецца, што ён быў той ці іншай выявай з ім злучаны. З-за ўдзелу ў вайне з французамі Мунтанер страціў свае ўладанні ў Пераладзе і пакінуў яе, ніколі больш не вярнуўшыся ў родныя месцы. У 1298 годзе ён знаходзіўся ў Валенсіі як жыхар Маёркі, хоць мяркуецца, што ён не затрымаўся там надоўга.

Са снежня 1300 года знаходзіўся на службе ў Федэрыга II, караля Сіцыліі. Браў удзел у бітве пры Месіне падчас канфлікту паміж Карлам II з Анжуйскага дому і Федэрыга, прыналежным да Барселонскага дому. Пазней, па ўсёй бачнасці, далучыўся да Ражэра дэ Флора у яго аперацыях на Сіцыліі, быўшы яго асабістым сакратаром і адказваючы за набор наймітаў.

Калі ў 1316 годзе Фернанда памёр, Мунтаньер разам са сваёй сям’ёй (да таго часу ў яго былі дачка і два сыны) адправіўся ў Валенсію, дзе на працягу некалькіх гадоў займаўся вербаваннем наймітаў для сіцылійскага флота. З 1324 года знаходзіўся на службе ў Хаймэ II у Валенсіі, да 1331 года займаў некалькі важных кіраўніцкіх пасад у Валенсіі і ўваходзіў у склад валенсійскай дэлегацыі, што была на каранаванні Альфонса IV Арагонскага у 1328 годзе ў Сарагосе.

Пасля таго як Мунтаньер быў у 1329 годзе прызначаны саветніам Хаймэ III, ён перасяліўся ў 1331 годзе ў Маёрку, дзе яго старэйшы сын займаў высокае становішча ў двары. У 1333 ці 1334 годзе быў прызначаны каралеўскім камергерам і бажолем Ібіцы, быў узведзены ў дваранства і займаўся адміністрацыйнай і гандлёвай дзейнасцю. Сканаў, як лічыцца, у верасні 1336 гады на Ібіцы.

15 мая 1325 года (у некаторых крыніцах паказаны 1335 год) ён пачаў весці сваю хроніку, «Chronica, o descripcio dels fets, e hazanas del inclyt rey Don Iaume Primer», пачаць якую, паводле яго ж слоў ва ўводзінах, яго загадаў яму бог, які з’явіўся. Сканаў, паводле некаторых дадзеных, у 1336 годзе.

«Хроніка» Мунтаньера, упершыню выдадзеная ў Валенсіі ў 1558 годзе, з’яўляецца адным з ключавых крыніц эпохі яго жыцця, хоць у наступныя стагоддзі даследчыкі знаходзілі ў ёй мноства недахопаў, перадусім стылявых, прызнаючы разам з тым яе факталагічную дакладнасць.

Выданні «Хронікі»[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. Real Academia de la Historia Ramón Muntaner // Diccionario biográfico españolReal Academia de la Historia, 2011. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Ramón Muntaner // CONOR Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Bibliothèque nationale de France: open data platform — 2011.
  5. http://www.yorku.ca/inpar/muntaner_goodenough.pdf

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Chronicle в переводе на английский язык.
  • Статья в Большой Каталанской энциклопедии