Раўнаплоднік пылюшнікавы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Раўнаплоднік пылюшнікавы
Isopyrum thalictroides.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Isopyrum thalictroides L., 1753

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  432643
EOL  5530969
IPNI  711481-1
TPL  kew-2867663

Раўнапло́днік пылюшнікавы[3][4] (Isopyrum thalictroides) — кветкавыя расліны з роду Раўнаплоднік (Isopyrum) сямейства Казяльцовыя (Ranunculaceae).

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Батанічная ілюстрацыя з кнігі О. В. Тамэ «Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz», 1885

Шматгадовая карэнішчавая расліна, ранневясновы эфемероід. Карэнішча доўгае і разгалінаванае[5]. Ад карэнішча адходзяць некалькі[5] тонкіх сцёблаў вышынёй да 30 см. Лісце з перапончатымі прылісткамі. Прыкаранёвае лісце з доўгімі чаранкамі, верхняе — сядзячае, трайчастае. Кветкі адзіночныя, белыя, дыяметрам да 1 см. Чашалісцікі белыя або чырванаватыя[5]. Плод — шматлістоўка.

Распаўсюджванне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Пашыраны ў Паўночным паўшар’і. На тэрыторыі Беларусі знаходзіцца пад аховай з 1964 года. Від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі, ахоўваецца ў Літве.

Расце паасобку або невялікімі групамі ў шыракалістых лясах[5]. Цвіце ў красавіку—маі. Размнажаецца насеннем і вегетатыўна (карэнішчам)[5].

Ядавіты. Меданосная расліна.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 69. — 160 с. — 2 350 экз.
  4. БелЭн, 2001
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Дорофеев А. М., Сюборова С. Ф. Они не должы исчезнуть: Книга для учащихся — Мн.: Народная асвета, 1987. — 200 с.: ил. — 89 000 экз. — С. 140. (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Прохараў В. М. Раўнаплоднік // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13: Праміле — Рэлаксін. — С. 377. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (т. 13), ISBN 985-11-0035-8.
  • Дорофеев А. М., Сюборова С. Ф. Они не должы исчезнуть: Книга для учащихся — Мн.: Народная асвета, 1987. — 200 с.: ил. — 89 000 экз. — С. 140. (руск.) 

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Венерын чаравічак Гэты від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі і ахоўваецца законам.
II катэгорыя (EN)