Роберт Гвіскар

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Роберт Гвіскар
старафр.: Robert Viscart
RobertGuiscardAndRoger.JPG
Coat of Arms of Robert Guiscard.svg
 
Дзейнасць: кандацьер
Веравызнанне: хрысціянства
Нараджэнне: 1016
Смерць: 17 ліпеня 1085
Пахаванне:
Дынастыя: Атвілі[d]
Бацька: Танкрэд дэ Гатвіль[d]
Маці: Фрэсенда дэ Атвіль[d]
Жонка: Альберада Буональберга[d] і Сішэльгаіта[d]
Дзеці: Ражэр I Борса[d], Баэмунд I Тарэнцкі, Гі Атвільскі[d], Эма Атвільская[d], Мацільда д'Альтавія[d], Роберт Скаліа[d] і Сібіла дэ Атвіль[d]

Роберт Гвіскар (каля 1015 — 17 ліпеня 1085) — адзін з правадыроў нарманаў, якія ўварваліся ў Італію.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Удзельнічаў у войнах з візантыйцамі за тэрыторыі ў Паўднёвай Італіі, разбіў войскі папы Льва IX пры Чывітатэ (1053). 3 1057 граф Апуліі. Папа Мікалай II узаконіў заваяванні Роберта Гвіскара і абвясціў яго ў 1059 герцагам Апуліі, Калабрыі і Сіцыліі, а Роберт Гвіскар прынёс папу васальную прысягу. Да 1072 валодаў Паўднёвай Італіяй і Сіцыліяй, залажыў асновы Сіцылійскага каралвўства. Папа Грыгорый VII, імкнучыся прыпыніць далейшыя заваяванні Роберта Гвіскара, адлучыў яго ў 1074 ад царквы, але ў 1080 зняў адлучэнне і перадаў таму ў лен усе занятыя ім тэрыторыі. Роберт Гвіскар перамог візантыйскія войскі Аляксея I Камніна ў бітве каля Дырахія (1081). У 1084 прыйшоў на дапамогу папе Грыгорыю VII, якога ў Рыме трымаў у аблозе імператар Генрых IV. Выцесніў войскі імператара з Рыма, зруйнаваў і разрабаваў горад.

Продкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]