Роднавер’е

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Калаўрат, сімвал неапаганства ў усходніх славян, меркавана узяты з замалёвак польскага мастака Станіслава Якубоўскага («Солнышко», 1923).[1]
«Калаўрат» на эмблеме славацкага аб’яднання «Свет роднай веры».
Сімвал РУН-веры[uk], украінскі Трызуб[uk]-Яса на фоне прамяністага сонца.
Сімвал харвацкіх раднавераў («Perunova Svetinja»).

Роднаве́р’е (родная вера, родавер’е, родалюб’е, родабоства) — новы рэлігійны рух[ru]-рэканструкцыя[ru] неапаганскага[ru] толку, асноўны напрамак славянскага неапаганства[ru], які абвяшчае сваёй мэтай адраджэнне славянскіх дахрысціянскіх абрадаў і вераванняў[ru]. Праводзяцца абрады «ачышчэння» («расхрэшчвання», вяртання да рэлігіі продкаў) і «імянарачэння» (атрымання новага славянскага паганскага імя[ru][2][3]).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Вытокі славянскага неапаганства (роднавер’я) узыходзzць да першай паловы XIX стагоддзя, калі ў 1818 годзе польска-расійскі этнограф Зарыян Даленга-Хадакоўскі у працы «Аб славяншчыне да хрысціянства» (польск.: O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem) выступіў за адраджэнне паганства і памылковасць хрысціянізацыі славян, а Браніслаў Трэнтоўскі[ru] ў кнізе «Славянская вера, або Этыка, якая кіруе Сусветам» (польск.: Wiara słowiańska, czyli etyka piastująca wszechświat) (1848) пісаў, што славянскія багі — іпастасі адзінага, у тым ліку хрысціянскага, бога.

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Праславянские мотивы архитектуры Польши Архіўная копія ад 24 жніўня 2012 на Wayback Machine Станислав ЯКУБОВСКИЙ — «Праславянские мотивы архитектуры Польши» издательство книжного магазина «Орбис» Краков — Дебники 1923.
  2. Aitamurto, 2016
  3. Изведник русского язычества // Вестник традиционной культуры. Вып. 1. / Под ред. д. филос. н. Аляксей Нагавіцын[ru]. — М.: Издатель А. Воробьёв, 2003. — 240 с. — ISBN 5-93883-029-X

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]