Ромула Гальегас
Выгляд
| Ромула Анхель дэль Монтэ Кармела Гальегас Фрэйрэ | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ісп.: Rómulo Gallegos Freire | |||||||
| | |||||||
|
| |||||||
|
|||||||
|
|||||||
| Папярэднік | Ромула Бетанкур[d] | ||||||
| Пераемнік | Carlos Delgado Chalbaud[d] | ||||||
|
|
|||||||
| Нараджэнне |
2 жніўня 1884[1][2][…] |
||||||
| Смерць |
7 красавіка 1969[3] (84 гады) ці 5 красавіка 1969[4] (84 гады) |
||||||
| Месца пахавання | |||||||
| Грамадзянства | |||||||
| Веравызнанне | каталіцтва | ||||||
| Партыя | |||||||
| Член у | |||||||
| Адукацыя | |||||||
| Аўтограф |
|
||||||
| Узнагароды | |||||||
Ромула Гальегас (ісп.: Rómulo Gallegos Freire, 21 жніўня 1884, Каракас — 5 красавіка 1969, там жа) — прэзідэнт Венесуэлы ў 1948 годзе, пісьменнік, журналіст.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Адзін з заснавальнікаў палітычнай партыі «Дэмакратычнае дзеянне». Пры Вісэнтэ Гомесе займаў пасаду сенатара, але неўзабаве пакінуў яе і эміграваў у Іспанію. У 1935 годзе вярнуўся на радзіму, займаў пасаду міністра асветы, а затым у лютым 1948 пасля звяржэння Ромула Бетанкура стаў прэзідэнтам. У лістападзе таго ж года Гальегас быў скінуты міністрам абароны Дэльгада Чальба і эміграваў у Мексіку.
Найбольш вядомыя раманы
[правіць | правіць зыходнік]- «Канайма»
- «Свавольны раб»
- «Донна Барбара» (1929, экранізаваны ў 1943, 1975, стаў асновай некалькіх тэленавел, перакладзены на шматлікія мовы свету)
- «Зямля пад нагамі».
Зноскі
- ↑ Rómulo Gallegos // Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Rómulo Gallegos // Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968.
- ↑ abART Праверана 1 красавіка 2021.
- ↑ Library of Congress Authorities — Library of Congress. Праверана 24 жніўня 2019.