Рудольф Гейдэнгайн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Рудольф Гейдэнгайн
ням.: Rudolf Heidenhain
Heidenhain.jpg
Дата нараджэння

29 студзеня 1834(1834-01-29)[1]

Месца нараджэння

Квідзын[d], Kwidzyn County[d], Паморскае ваяводства, Польшча[1]

Дата смерці

13 кастрычніка 1897(1897-10-13)[1] (63 гады)

Месца смерці

Брэслау, Брэслаўскі ўрадавы рэгіён[d], Правінцыя Сілезія[d], Каралеўства Прусія, Германская імперыя[1]

Грамадзянства

Flag of the German Empire.svg Германія
Flag of Poland.svg Польшча

Дзеці:

Марцін Гейдэнгайн

Род дзейнасці

physiologist, прафесар універсітэта

Месца працы

Уроцлаўскі ўніверсітэт
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта
Гале-Вітэнбергскі ўніверсітэт[d]

Альма-матар

Кёнігсбергскі ўніверсітэт[d]
Гале-Вітэнбергскі ўніверсітэт[d]
Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта

Узнагароды і прэміі
Ордэн Чырвонага арла 2-й ступені

Рудольф Петэр Генрых Гейдэнгайн (29 студзеня 1834, Марыенвердэр13 кастрычніка 1897, Брэслау) — нямецкі фізіёлаг і гістолаг. Прафесар універсітэта ў Брэслау (з 1859). У 1856 Гейдэнгайн устанавіў уплыў сілы пастаяннага току на эфект раздражнення ім рухальных нерваў. Аналізуючы т. зв. тонаматорны феномен — павольнае танічнае скарачэнне мышц языка з перарэзаным рухальным нервам пры раздражненні перыферычнага канца адчувальнага язычнага нерва, - Гейдэнгайн паказаў, што ён абумоўлены пабочным дзеяннем сасудапашырэння. Адкрыў тармозячы ўплыў раздражнення пэўных кропак кары вялікіх паўшар'яў на шкілетную мускулатуру. Выявіў залежнасць цеплаўтварэння ў мышцах ад умоў іх дзейнасці - кровазвароту, нагрузкі, інтэнсіўнасці раздражнення і інш; зарэгістраваў вылучэнне цяпла пры адзіночным мышачным скарачэнні. Устанавіў актыўную ролю нырачнага эпітэлія ва ўрынаўтварэнні і адпаведных клетачных элементаў арганізма - у лімфаўтварэнні і ўсмоктванні з кішак. Сын — Марцін Гейдэнгайн.

Зноскі