Рудольф Гейдэнгайн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Рудольф Гейдэнгайн
ням.: Rudolf Heidenhain
Heidenhain.jpg
Дата нараджэння

29 студзеня 1834(1834-01-29)

Месца нараджэння

Квідзын[d], Kwidzyn County[d], Паморскае ваяводства, Польшча

Дата смерці

13 кастрычніка 1897(1897-10-13) (63 гады)

Месца смерці

Уроцлаў, Ніжнесілезскае ваяводства, Польшча

Грамадзянства

Flag of Germany.svg Германія
Польшча

Месца працы

Вроцлаўскі ўніверсітэт, Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта і Гале-Вітэнбергскі ўніверсітэт[d]

Альма-матэр

Кёнігсбергскі ўніверсітэт[d], Гале-Вітэнбергскі ўніверсітэт[d] і Берлінскі ўніверсітэт імя Гумбальта

Узнагароды і прэміі
Ордэн Чырвонага арла 2-й ступені

Рудольф Петэр Генрых Гейдэнгайн (29 студзеня 1834, Марыенвердэр13 кастрычніка 1897, Брэслау) — нямецкі фізіёлаг і гістолаг. Прафесар універсітэта ў Брэслау (з 1859). У 1856 Гейдэнгайн устанавіў уплыў сілы пастаяннага току на эфект раздражнення ім рухальных нерваў. Аналізуючы т. зв. тонаматорны феномен — павольнае танічнае скарачэнне мышц языка з перарэзаным рухальным нервам пры раздражненні перыферычнага канца адчувальнага язычнага нерва, - Гейдэнгайн паказаў, што ён абумоўлены пабочным дзеяннем сасудапашырэння. Адкрыў тармозячы ўплыў раздражнення пэўных кропак кары вялікіх паўшар'яў на шкілетную мускулатуру. Выявіў залежнасць цеплаўтварэння ў мышцах ад умоў іх дзейнасці - кровазвароту, нагрузкі, інтэнсіўнасці раздражнення і інш; зарэгістраваў вылучэнне цяпла пры адзіночным мышачным скарачэнні. Устанавіў актыўную ролю нырачнага эпітэлія ва ўрынаўтварэнні і адпаведных клетачных элементаў арганізма - у лімфаўтварэнні і ўсмоктванні з кішак. Сын — Марцін Гейдэнгайн.