Рычард Дан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Футбол
Рычард Дан
Richard Dunne 2012 Sopot.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Рычард Патрык Дан
Нарадзіўся 21 верасня 1979(1979-09-21) (38 гадоў)
Дублін, Ірландыя
Грамадзянства Сцяг Ірландыі Ірландыя
Рост 188 см
Вага 95 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб завяршыў кар'еру
Кар'ера
Клубная кар'ера*
1996 — 2000 Сцяг Англіі Эвертан 60 (0)
2000 — 2009 Сцяг Англіі Манчэстэр Сіці 296 (7)
2009 — 2013 Сцяг Англіі Астан Віла 95 (4)
2013 — 2015 Сцяг Англіі Куінз Парк Рэйнджэрс 64 (1)
Нацыянальная зборная**
1997 — 1999 Сцяг Ірландыі Ірландыя B 2 (1)
2000 — 2013 Сцяг Ірландыі Ірландыя 80 (8)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 10 кастрычніка 2015.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 14 лістапада 2013.

Рычард Патрык Дан (ірл.: Risteárd Ó Duinn, англ.: Richard Patrick Dunne; нар. 21 верасня 1979, Дублін, Ірландыя) — былы ірландскі футбаліст, абаронца. Гуляў за нацыянальную зборную Ірландыі (2000—2013).

Клубная кар'ера[правіць | правіць зыходнік]

«Эвертан»[правіць | правіць зыходнік]

У школьныя гады Рычард гуляў за дублінскую каманду «Хоўм Фарм», але быў прыкмечаны скаўтамі «Эвертана» і ва ўзросце 15 гадоў пераехаў у Ліверпул у сезоне 1994/95. Наступны сезон Рычард распачаў у складзе рэзервістаў ліверпульцаў, дзе гуляў у адной камандзе з Тоні Хібертам і Леанам Османам. Напачатку 1997 падпісаў з клубам 5-гадовы кантракт і ў тым жа годзе дэбютаваў у першым складзе ва ўзросце 17 гадоў.

«Манчэстэр Сіці»[правіць | правіць зыходнік]

Увосень 2000 года Рычард перайшоў у склад «Манчэстэр Сіці», які ацаніў яго ў 3 мільёна фунтаў. Дан хутка ўсталяваў за сабой месца ў складзе. У першы яго сезон клуб пакінуў Прэм'ер Лігу, але пры дапамозе выбітнага трэнера Кевіна Кігана ў наступным сезоне каманда зноў вярнулася ў вышэйшы эшалён. Цудоўная і надзейная гульня прывяла Рычарда да ўзнагароды як лепшаму гульцу «Манчэстэр Сіці», якую ён атрымліваў чатыры сезону запар з 2004 па 2008 гады. З 2006 года з'яўляўся капітанам манчэстэрскага клуба. 4 ліпеня 2008 года Дан падпісаў з клубам новы кантракт і па дамове павінен быў заставацца ў ім да 2012 года. На свой 29 дзень народзінаў адзначыўся голам у гульне супраць «Портсмута», якую мяшчане выйгралі з лікам 6:0. У гэтым жа сезоне Рычард, атрымаўшы восьмую чырвоную картку ў лізе, паўтарыў рэкорд Патрыка Віейра і Данкана Фергюсана.

«Астан Віла»[правіць | правіць зыходнік]

Але пасля таго як у «Манчэстэр Сіці» апынуліся Кало Турэ і Джолеан Лескат, адразу пайшлі чуткі, што Дан можа пакінуць Манчэстэр і прымкнуць да «Астан Вілы», як больш даспадобага варыянту. 27 жніўня «Астан Віла» пацвердзіла сваю цікавасць да абаронцы і ў выніку Дан перайшоў у склад бірмінгемскага клуба за 5 мільёнаў фунтаў. Дэбютаваў Рычард адразу ў дэрбі з «Бірмінгем Сіці», дзе яго каманда была мацней, дзякуючы адзінаму голу Габрыэля Агбанлахора. 5 кастрычніка 2009 года Рычард Дан забіў гол сваёй былой камандзе «Манчэстэр Сіці», але быў сустрэчаны апладысментамі фанаў з Манчэстэра, бо Рычард не святкаваў свой поспех. А праз некалькі месяцаў забіў пераможны мяч падчас хатняй гульні супраць лонданскага «Чэлсі», якая скончылася з лікам 2:1.

«Куінз Парк Рэйнджэрс»[правіць | правіць зыходнік]

Дан далучыўся да «Куінз Парк Рэйнджэрс» 15 ліпеня 2013 года на правах вольнага агента[1]. Па выніках сезону 2013/14 дапамог свайму клубу вярнуцца ў Прэм'ер-лігу, аднак не здолеў выратаваць ад вылету ў наступным сезоне.

31 мая 2015 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Куінз Парк Рэйнджэрс». Некаторы час займаўся пошукам новага клуба, але ў лістападзе 2015 года абвясціў аб завяршэнні кар'еры. Пасля зыходу з футбола стаў працаваць экспертам на тэлебачанні.

Міжнародная кар'ера[правіць | правіць зыходнік]

Сваю першую гульню за нацыянальную зборную Ірландыі Рычард Дан правёў 26 красавіка ў таварыскай сустрэчы супраць зборнай Грэцыі ва ўзросце 20 гадоў, на той момант трэнерам каманды быў Кені Канінгем. Першы свой гол за зборную Рычард забіў ужо праз 2 месяцы пасля дэбюту, у 3 сваёй гульне. Было гэта 4 чэрвеня ў матчы супраць Мексікі.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]