Рычард Лоўрэнс Мілінгтан Сінг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Рычард Лорэнс Мілінгтан Сінг
Richard Laurence Millington Synge
Richard Laurence Millington Synge.jpg
Дата нараджэння 28 кастрычніка 1914(1914-10-28)[1][2][3]
Месца нараджэння Ліверпуль, Вялікабрытанія
Дата смерці 18 жніўня 1994(1994-08-18)[1][2][3] (79 гадоў)
Месца смерці Норыдж, Вялікабрытанія
Грамадзянства
Род дзейнасці біяхімік, хімік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера Біяхімія
Месца працы Лістэраўскі інстытут прафілактычнай медыцыны, Роўэцкі даследчы інстытут, Інстытут прадуктаў харчавання
Альма-матар Кембрыджскі ўніверсітэт
Член у
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія — 1952
Commons-logo.svg Рычард Лорэнс Мілінгтан Сінг на Вікісховішчы

Рычард Лоўрэнс Мілінгтан Сінг (анг. Richard Laurence Millington Synge; 28 кастрычніка 1914, Ліверпуль18 жніўня 1994, Норыдж) — англійскі біяхімік, член Лонданскага каралеўскага таварыства (1950).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Кембрыджскі ўніверсітэт (1936). У 1941-1943 гадах працаваў у Асацыяцыі ваўнянай прамысловасці, з 1943 года - у Лістэраўскім інстытуце прафілактычнай медыцыны ў Лондане. З 1948 года кіраўнік аддзела біяхіміі і хіміі бялку Роўэцкага даследчага інстытута (Баксберн, Абердзіна). З 1967 года ў інстытуце прадуктаў харчавання ў Норыджы.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Распрацаваў тэарэтычныя асновы метаду размеркавальнай храматаграфіі і ўвёў яго ў практыку; адзін з заснавальнікаў аналітычнай хіміі бялкоў.

Нобелеўская прэмія[правіць | правіць зыходнік]

Нобелеўская прэмія па хіміі (1952, сумесна з А.Дж. П.Марцінам).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 R.L.M. Synge // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Richard Laurence Millington Synge // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Richard Laurence Millington Synge // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).