Перайсці да зместу

Рэтава

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Горад
Рэтава
літ.: Rietavas
55°43′30″ пн. ш. 21°55′40″ у. д.HGЯO
Краіна  Літва
Павет Цяльшэйскі
Самакіраванне Рыетаваскае
Гісторыя і геаграфія
Першая згадка 1253
Горад з 1792
Вышыня цэнтра 106 м
Часавы пояс UTC+2, летам UTC+3
Насельніцтва
Насельніцтва
  • ▲3 253 чал. (1 студзеня 2023)[1]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Паштовы індэкс LT-90018
rietavas.lt
Паказаць/схаваць карты
Рэтава (Літва)
Рэтава
Рэтава

Рэ́тава[2] або Рэ́таў[3], таксама Рыета́вас (літ.: Rietavas, жам. Rėitavs) — горад на захадзе Літвы, на рацэ Юра. Адміністрацыйны цэнтр Рэтаўскага самакіравання Цельшаўскага павета. Рэтава адносіцца да этнаграфічнага рэгіёну Жамойць.

Гісторыя

[правіць | правіць зыходнік]
Выгляд сядзібы ў XIX стагоддзі

Упершыню згаданы пад 1253 годам як цэнтр адной з зямель у Жамойці.

З канца XVI да XVIII стагоддзя горадам валодалі Сапегі. У XVIII стагоддзі Рэтава было прададзена Тадэвушу Францішку Агінскаму. У 1792 годзе Рэтава атрымала магдэбургскае права і ўласны герб. Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года Рэтава ўвайшло ў склад Расійскай імперыі.

Касцёл

У час паўстання 1830—1831 гадоў у горадзе выраблялася зброя і амуніцыя для паўстанцаў. У 1859 годзе Агінскія адкрылі тут сельскагаспадарчую школу. Потым была пабудавана фабрыка па вырабу сельскагаспадарчых машын, адбываліся сельскагаспадарчыя выстаўкі. У 1875 годзе ў Рэтаве была адкрыта мужчынская школа, а ў 1892 годзе тут пачала дзейнічаць першая на Жамойці электрастанцыя і тэлефонная лінія.

Уладар Рэтава князь Багдан Міхал Агінскі памёр бяздзетным у 1909 годзе, і горад перайшоў у дзяржаўную ўласнасць. З 1918 года Рэтава ў складзе незалежнай Літвы, з 1940 года ў Літоўскай ССР.

Пасля Другой сусветнай вайны ў Рэтаве была адкрыта сельскагаспадарчая школа.

З 1990 года ў адноўленай незалежнай Літве.

Насельніцтва

[правіць | правіць зыходнік]
ГодКолькасць
2001 3 979 [1]
2002 3 925 [1]
2003 3 910 [1]
2004 3 831 [1]
2005 3 761 [1]
2006 3 669 [1]
ГодКолькасць
2007 3 589 [1]
2008 3 502 [1]
2009 3 426 [1]
2010 3 364 [1]
2011 3 258 [1]
2012 3 192 [1]
ГодКолькасць
2013 3 635 [1]
2014 3 574 [1]
2015 3 516 [1]
2016 3 437 [1]
2017 3 305 [4]
2018 3 200 [1]
ГодКолькасць
2019 3 197 [5]
2020 3 152 [5]
2021 3 234 [1]
2022 3 209 [5]
2023 3 253 [1]

Славутасці

[правіць | правіць зыходнік]

Страчаная спадчына

[правіць | правіць зыходнік]

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 12 лютага 2023.
  2. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі : у 4 т. / Дзяржаўны камітэт па маёмасці Рэспублікі Беларусь, Рэспубліканскае унітарнае прадпрыемства «Белкартаграфія»; рэдкалегія: В. Л. Насевіч (галоўны рэдактар) [і інш.]. — Мінск: Белкартаграфія. — Т. 3 / [рэд. В.Л. Насевіч]. — 352 с., іл. с. — ISBN 978-985-508-298-0. С. 80.
  3. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі : у 4 т. / Дзяржаўны камітэт па маёмасці Рэспублікі Беларусь, Рэспубліканскае унітарнае прадпрыемства «Белкартаграфія»; рэдкалегія: В. Л. Насевіч (галоўны рэдактар) [і інш.]. — Мінск: Белкартаграфія. — Т. 2 / [складзены і падрыхтаваны да друку ў 2012 г. ; спецыяльны змест распрацавалі: Я. К. Анішчанка і інш.]. — 1 атлас (347, [4] с.) : каляр., карты, тэкст, іл., паказальнік с. — ISBN 978-985-508-245-4. С. 34.
  4. ↑ State Data Agency of Lithuania Праверана 18 лютага 2018.
  5. 1 2 3 Resident population by city / town at the beginning of the year — State Data Agency of Lithuania, 2023. Праверана 19 чэрвеня 2022.

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
  • Живописная Россия: Отечество наше в его земельном, историческом, племенном, экономическом и бытовом значении: Литовское и Белоруское Полесье / под общ. ред. П.П. Семенова. — репринт. воспр. изд. 1882 г. — Минск : БелЭн, 1993. — 550 с.
  • Материалы для географии и статистики России, собранные офицерами Генерального штаба. Ковенская губерния / сост. Д. Афанасьев. — Санкт-Петербург : Общественная польза, 1861. — 745 с.
  • Gadon, M. Opisanie Powiatu Telszewskiego w Guberni Kowieńskiej w dawnem Xięstwie Żmujdzkiem położonego / M. Gadon. — Wilno : druk. S. Blumowicza, 1846. — 186 s.
  • Retów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze (польск.). — Warszawa, 1888. — S. 626.

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Рэтава&oldid=5147156"