Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Палітыка — Партал:Палітыка
Беларусь
Coat of arms of Belarus (official).svg

Гэты артыкул — частка серыі:
Палітычная сістэма
Беларусі

Дзяржаўны лад


Канстытуцыя Беларусі


Прэзідэнт Беларусі



Савет Міністраў


Нацыянальны сход


Судовая сістэма



Адміністрацыйная сістэма


Выбары


Саве́т бяспе́кі Рэспу́блікі Белару́сь — міжведамасная нарада Беларусі, упаўнаважаная распрацоўваць узгодненыя захады падтрымання бяспекі дзяржавы. Разглядае ўнутраныя і знешнія справы дзяржавы датычна зацікаўленасцей бяспекі і абароны. Ухваляе пастановы аб бяспецы дзяржавы і грамадзян. Узначальваецца і ўтвараецца прэзідэнтам, які падпісвае яго пастановы. У яго склад уваходзяць 20 асоб: прэзідэнт, прэм'ер, старшыні Палаты прадстаўнікоў і Савету рэспублікі, старшыня Вярхоўнага суда, кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта, дзяржаўны сакратар, генеральны пракурор, старшыня Нацыянальнага банка, старшыні Камітэтаў дзяржаўнай бяспекі і дзяржаўнага кантролю, міністры абароны, замежных і ўнутраных спраў, па надзвычайных сітуацыях, старшыні следчага, дзяржаўных ваенна-прамысловага і пагранічнага камітэтаў, начальнік Генеральнага штаба Узброеных сіл і старэйшы сын прэзідэнта Віктар Лукашэнка ў якасці памочніка па нацыянальнай бяспецы. Дзейнасць забяспечвае сакратарыят[1].

Пры СБ дзейнічаюць камісіі:

  • Міжведамасная камісія па абароне дзяржаўных таямніц;
  • Міжведамасная камісія па ваенна-тэхнічнаму супрацоўніцтву і экспартнаму кантролю;
  • Дзяржаўныя камісія па радыёчастотам;
  • Міжведамасная камісія па бяспецы ў эканамічнай сферы.

Паўнамоцтвы[правіць | правіць зыходнік]

Паводле Закону аб абароне, СБ мае паўнамоцтвы на:

  • унясенне прапаноў прэзідэнту аб напрамках кіравання войскам і развіцці Узброеных сіл, зменах ваеннай дактрыны;
  • забеспячэнне ўстойлівага дзеяння войска;
  • унясенне на зацвярджэнне прэзідэнту будовы і колькасці Узброеных сіл;
  • прапанову прэзідэнту аб увядзенні, падаўжэнні і скасаванні ваеннага і надзвычайнага становішчаў;
  • узгадненне пераводу гаспадаркі на працу ва ўмовах ваеннага часу;
  • заслухоўванне справаздач кіраўнікоў ведамстваў аб абароне;
  • вызначэнне напрамкаў міжнароднай ваеннай дзейнасці і задач па развіцці саюзных адносін з іншымі дзяржавамі[2].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

15 лістапада 1991 г. Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь (ВС) ухваліў Пастанову № 1249, якой утварыў Савет бяспекі ў складзе 14 асоб: старшыня ВС, яго першы намеснік і старшыня Камісіі ВС па нацыянальнай бяспецы, старшыня ўрада, генеральны пракурор, старшыня КДБ, міністры абароны, замежных і ўнутраных спраў, сувязі і транспарту, начальнікі Беларускай чыгункі і ўправы грамадзянскай авіяцыі, загадчык войскаў Беларускай ваеннай акругі. Старшыня ВС займаў пасаду старшыні СБ і прызначаў сабе памочніка ў якасці кіраўніка апарату СБ, які налічваў 4 супрацоўнікі. Пасяджэнні склікаліся двойчы на год[3]. У 1992–1994 гг. СБ узначальваў Станіслаў Шушкевіч, затым Мечыслаў Грыб. Паводле прынятай у 1994 г. Канстытуцыі СБ узначаліў прэзідэнт[4]. 5 жніўня 1994 г. А. Лукашэнка ўвёў Указам № 24 у склад СБ кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта і дзяржаўнага сакратара СБ замест старшыні ВС і старшыні камісіі ВС па нацыянальнай бяспецы. Пасяджэнні сталі праводзіцца кожныя тры месяцы[5]. У 1997 г. апарат СБ, на чале якога стаяў прызначаны прэзідэнтам дзяржаўны сакратар, пераназвалі ў сакратарыят.

Дзяржаўныя сакратары[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Шаблон:Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Шаблон:Савет бяспекі Рэспублікі Беларусь