Сацыялістычная рэвалюцыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Чырвоны сцяг выкарыстоўваецца як сімвал сацыялістычнай рэвалюцыі.

Сацыялістычная рэвалюцыя — сацыяльная рэвалюцыя, якая ажыццяўляе пераход ад капіталістычнай грамадска-эканамічнай фармацыі да сацыялiстычнай альбо камунiстычнай[1].Сацыялістычная рэвалюцыя ў шырокім сэнсе слова ахоплівае пераходны перыяд ад заваёвы ўлады рабочым класам да пабудовы сацыялізму. У вузкім сэнсе слова сацыялістычная рэвалюцыя азначае пераход улады ў рукі працоўнага класа, усталяванне дыктатуры пралетарыяту[2]. Да ўзнікнення ў 1925 годзе тэорыі сацыялізму ў адной краіне ўяўлялася як сусветная рэвалюцыя.

Самай першай i вядомай сацыялістычнай рэвалюцыяй з'яўляецца Кастрычніцкая рэвалюцыя 1917 года ў Расіі. У выніку быў скінуты Часовы ўрад, а да ўлады прыйшоў урад, створаны II з'ездам Саветаў, большасць у якім незадоўга да перавароту атрымала партыя бальшавікоў — РСДРП(б).

Мэты[правіць | правіць зыходнік]

Сацыялістычная рэвалюцыя ставе шэраг разбуральных і стваральных задач:

  • зацвярджэнне грамадскай уласнасці на сродкі вытворчасцi
  • стварэнне сістэмы свядомага кіравання эканамічнымі і сацыяльнымі працэсамі
  • ліквідацыя эксплуатацыі чалавека чалавекам, класавых і нацыянальных антаганізмаў,
  • развіццё сацыялістычнай дэмакратыі
  • культурная рэвалюцыя

Футуралогія[правіць | правіць зыходнік]

Іштван Месарош лічыў, што сацыяльная рэвалюцыя, якая стаіць на парадку дня, будзе антыкапiталiстычнай, а не сацыялістычнай, гэта значыць задасць напрамак руху ў бок пераадолення дыктатуры капіталу ў грамадстве. У сувязі з гэтым пасляревалюцыйнае (паслякапiталiстычнае) грамадства разглядаліся ім як складовыя часткі арганічнай сістэмы капіталу, якiя не да канца пераадолелі капітал як грамадскае стаўленне, пакуль антыкапіталістычны рух не ахопіць увесь свет - сусветную сацыялістычную рэвалюцыю Месарош разглядаў не як аднаразовы радыкальны акт, а як працэс.

Расійскі палітолаг Аляксандр Тарасаў лічыць, што Маркс памылкова вызначыў у якасці рухаючай сілы сацыялістычных рэвалюцый рабочы клас, так як у яго час перадумовы для сацыялізму не сфарміраваліся, а рэвалюцыі, названыя сацыялістычнымі, адбыліся насуперак марксiсцкім прынцыпам, калі нават у бліжэйшай перспектыве не было відаць прыкмет новага спосабу вытворчасці[3].

Гл.таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Социалистическая революция / Красин Ю. А.// Большая советская энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия, 1969—1978. - (Большая советская энциклопедия : в 30 т./ гл. ред. А. М. Прохоров)
  2. Сацыялiстычная ревалюцыя, энцыклапедыя марксістаў
  3. Тарасов А. Н. Суперэтатизм и социализм //Свободная мысль, 1996, № 12

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]