Саіф аль-Іслам Кадафі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Саіф аль-Іслам Кадафі
араб. سيف الإسلام معمر القذافي‎‎
Дата нараджэння: 25 чэрвеня 1972(1972-06-25) (47 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Адукацыя:
Навуковая ступень: доктар філасофіі
Веравызнанне: суніты
Партыя: Народны фронт вызвалення Лівіі
Асноўныя ідэі: джамахірыя
Род дзейнасці: палітык, інжынер, архітэктар, Старшыня
Бацька: Муамар Кадафі
Маці: Safia Farkash[d]
gicdf.org
Commons-logo.svg Саіф аль-Іслам Кадафі на Вікісховішчы

Саіф аль-Іслам Кадафі (араб. سيف الإسلام معمر القذافي‎‎; нар. 25 чэрвеня 1972, Трыпалі) — лiвiйскі інжынер і палітычны дзеяч, доктар філасофіі, другі сын Муамара Кадафі.

Бiяграфiя[правіць | правіць зыходнік]

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Саіф аль-Іслам Кадафі нарадзіўся ў 1972 годзе ў Трыпалі. Сярэдняя адукацыю была атрымана ў Лівіі і Швейцарыі. У 1995 годзе скончыў Універсітэт Аль-Фатэх.

У тым жа годзе брытанскае The Daily Telegraph абвінаваціла сына Кадафі ў адмыванні грошай. У адказ на гэта быў пададзены пазоў у суд на выданне, у выніку чаго The Telegraph было вымушана прынесці афіцыйныя прабачэнні і прызнаць памылковасць сваіх абвінавачванняў[1].

У 1997 годзе быў ініцыятарам стварэння «Міжнароднага фонду супрацоўніцтва ў галіне дабрачыннасці Кадафі»[2].

Выступаў за правядзенне ліберальных рэформаў у краіне. У якасці кіраўніка дабрачыннага фонду вёў перамовы з афганскімі талібамі і фiлiпiнскiмi паўстанцамі аб вызваленні заходніх закладнікаў. У 2003 годзе актыўна ўдзельнічаў у перамовах, вынікам якіх стала аднаўленне гандлёвых адносіны Лiвii з Вялікабрытаніяй[3].

Скончыў Лонданскую школу эканомікі і палітычных навук. У 2008 годзе яму была прысуджана ступень доктара навук Лонданскай школы эканомікі, за дысертацыю на тэму «Роля грамадзянскай супольнасці ў дэмакратызацыі інстытутаў глабальнага кіравання: ад" мяккай сілы" да калектыўнага прыняцця рашэнняў?».

У тым жа годзе заявіў пра свой сыход з палітыкі[4].

У 2010 годзе Саіф аль-Іслам прымаў актыўны ўдзел у паслабленні блакады сектара Газа. Пасля чаго дабрачынны фонд, які ўзначальвае Саіф, вылучыў $ 50 млн на аднаўленне Газы[5].

Грамадзянская вайна[правіць | правіць зыходнік]

У сярэдзіне сакавіка 2011 года ў сувязі з афіцыйным прызнаннем з боку Францыі лівійскай апазіцыі на фоне канфлiкту Саіф аль-Іслам у інтэрв’ю «Еўраньюс» запатрабаваў ад французскага прэзідэнта Нікаля Сарказі вярнуць грошы, якія Лівія, паводле яго слоў, падала апошняму для фінансавання выбарчай кампаніі. У хуткім часе ён абяцаў апублікаваць доказы — банкаўскія рахункі, дакументы, банкаўскія пераклады[6].

У жніўні 2011 года Амар бен Шатван, які займаў пасаду міністра энергетыкі Лівіі ў 20042006 гадах, абвінаваціў Саіфа аль-Іслама ў тым, што той скраў ад $ 200 да $ 250 млрд, не прыводзячы якіх-небудзь доказаў[7].

Падчас баёў за Трыпалі Саіф аль-Іслам Кадафі з’явіўся каля адной з гасцініц з мэтай даказаць, што не быў захоплены, тым самым аспрэчваючы распаўсюджаную напярэдадні інфармацыю аб яго арышце. Пасля ўзяцця Трыпалі сляды Саіф губляюцца, аднак з’яўляецца непацверджанай інфармацыя відавочцаў, згодна з якой Саіф аль-Іслама бачылі ў горадзе Бені-Валід, дзе ён браў удзел у пахаванні Хаміса Кадафі, які, як пазней пацвердзілі СМІ прыхільнікаў Кадафі (сірыйскі тэлеканал Эр-Рай), быў забіты падчас бітвы за Тархуну 29 жніўня.

Пасля забойства Муамара Кадафі[правіць | правіць зыходнік]

Пасля ўзяцця Бені-Валіда войскамі Пераходнага лівійскага ўрада 17 кастрычніка, відавочцы, якія знаходзіліся ў Бені-Валід, паведамілі, што бачылі Саіф аль-Іслама ў горадзе за некалькі дзён да таго, як яго занялі рэвалюцыянеры. Іншыя відавочцы паведамлялі, нібыта за два дні да гэтага яго бачылі ў адным з пасёлкаў паблізу Бені-Валіда.

Пасля гібелі Муамара Кадафі і яго сына Мутазіма 20 кастрычніка, з'явілася непацверджаных інфармацыя пра тое, што Саіф аль-Іслам таксама быў захоплены паблізу Сірта, аднак яна не атрымала пацверджанне. Адразу паўстала яшчэ некалькі версій, згодна з якімі Саіф быў альбо забіты, альбо збег у Нігер[8]. Ні адна з версій пацверджання не атрымала.

21 кастрычніка, на наступны дзень пасля ўзяцця Сірта, тэлеканал Аль-Арабія паведаміў пра магчымую злову Саіф аль-Іслама Кадафі[9] у Злітэне, пры гэтым паведаміўшы, што той быў паранены[10]. Хоць прадстаўнікі мясцовай улады ў Злітэне, да якіх звярнуліся па інфармацыяй журналісты, гэтую інфармацыю не пацвердзілі[11].

З 23 кастрычніка Саіф аль-Іслам ўзначаліў сілы супраціву Пераходнага нацыянальнага савету Лівіі, пакляўшыся адпомсціць за смерць свайго бацькі[12]. У звароце да сваіх прыхільнікаў, перададзеным тэлеканалам «Ар-Рай», які транслюецца з Сiрыі, ён заявіў[13]:

«Мы працягваем супраціў. Я знаходжуся ў Лівіі, я жывы, вольны і маю намер змагацца да канца і помсціць».

Па іншай інфармацыі, Саіф аль-Іслам мог знаходзіцца ў Судане. Так, 24 кастрычніка ў суданскіх СМІ з’явілася інфармацыя, што Саіф аль-Іслам Кадафі збег у мяцежны суданскую правінцыю Дарфур. Там, па дадзеных суданскай газеты Аль-Інтыбаха, ён атрымаў прытулак у дарфурскага паўстанцаў групоўкі «Рух за справядлівасць і роўнасць», лідара якой — Халіль Ібрагім — звязвала даўняе сяброўства з Муамарам Кадафі[14].

19 лістапада 2011 года тэлеканалам «Аль-Джазіра» было паведамлена, што Саіф аль-Іслам Кадафі схоплены сіламі ПНС на поўдні Лівіі[15].

Суд[правіць | правіць зыходнік]

У 2012 годзе Саіф аль-Іслам Кадафі знаходзіўся ў зняволенні ў былых паўстанцаў з групоўкі «Абу Бакр ас-Сідык» ў турме горада Зінтан на паўночным захадзе краіны. Лівійскія ўлады заяўлялі аб намеры перавесці яго ў Трыпалі, дзе спецыяльна для гэтага ствараліся новыя турма і суд[16].

У другой палове красавіка 2012 года з’явілася паведамленне ад агенцтва Марван Трабелсі. Згодна з ім, Саіф-аль Іслам бег з турмы Зінтана[17]. Паводле інфармацыі, якая прайшла на тэлеканале RT, Саіф аль-Іслам 4 чэрвеня, магчыма, збег у Нігер або на Кіпр праз міжнародны аэрапорт Трыпалі пасля захопу яго брыгадай Тархуна[18].

Саіф аль-Іслама Кадафі планавалася судзіць у верасні 2012 года ў Лівіі без удзелу МКС[19]. Як паведаміў генпракурор Лівіі, судовы працэс пройдзе ў Зiнтане[20]. Аднак, у сярэдзіне верасня стала вядома, што суд над Саіфам адкладаецца не менш, чым на 5 месяцаў. Генеральная пракуратура Лівіі патлумачыла паўгадавую затрымку пачатку працэсу «вяртаннем у Лівію Сенусі», якога неабходна дапытаць[21].

5 студзеня 2013 года міністр юстыцыі Лівіі Салех Элмір Гані заявіў, што суд над Саіфам адбудзецца на працягу бліжэйшага месяца[22]. У той жа час баевікі Зінтана пагражалі лівійскім уладам вызваліць яго[23]. У сярэдзіне студзеня праўладная крыніца Libya Herald выказала занепакоенасць, што суд над сынам Кадафі не пачнецца да таго часу, пакуль Зінтан не пагодзіцца яго выдаць. Гэтым жа крыніца абгрунтоўваў тое, што ў 2012 годзе ўсе паведамленні уладаў на рахунак суда аказваліся лжывымі[24].

28 студзеня 2013 года было заяўлена, што суд на Саіфам аль-Ісламам павінен пачацца на працягу бліжэйшых 2 тыдняў[25].

28 ліпеня 2015 года ў СМІ з'явілася інфармацыя аб тым, што суд Лівіі прысудзіў Саіф аль-Іслама да смяротнага пакарання.

6 ліпеня 2016 года адвакат Саіфа Кадафі Карым Хан паведаміў, што ягоны падабаронны быў вызвалены яшчэ 12 красавіка 2016 года самаабвешчаным урадам у Табруку па амністыі[26].

Вяртанне ў палітыку[правіць | правіць зыходнік]

20 красавіка 2017 года Еўрапейскі каардынатар Міжнароднага рэвалюцыйнага камітэта Франк Пучарэлі заявіў у інтэрв’ю, што Саіф аль-Іслам Кадафі прызначаны Вышэйшым саветам лівійскіх плямёнаў кіраўніком Часовага ўрада ў выгнанні[27].

У снежні 2017 году прэс-сакратар сям'і Кадафі Басема аль-Хашымі ас-Соуль заявіў, што Саіф аль-Іслам мае намер балатавацца ў прэзідэнты краіны. Старшыня Вярхоўнай нацыянальнай выбарчай камісіі Лівіі Імада ас-Сайех, каментуючы дадзенае пытанне, адзначыў, што згодна з планам ААН усё лівійцы маюць права ўдзельнічаць у выбарах, у тым ліку асобы былога кіруючага рэжыму[28][29][30].

19 сакавіка 2018 года Саіф аль-Іслам, знаходзячыся ў Тунісе, высунуў сваю кандыдатуру на выбары кіраўніка дзяржавы[31].

24 снежня 2018 года Саіф аль-Іслам Кадафі заявіў, што разлічвае на падтрымку яго кандыдатуры з боку Расiі і звярнуўся да прэзідэнта РФ Уладзіміра Пуціна з адпаведнай просьбай[32].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Saif Al-Islam Gaddafi: an apology / The Telegraph
  2. Сейф аль-Ислам аль-Каддафи / Lenta.ru
  3. Саиф аль-Ислам: судьба реформатора / Euronews
  4. Profile: Libya’s Saif al-Islam / Aljazeera
  5. Мы прорвали блокаду Газы — Саиф Каддафи / info-islam.ru
  6. Сын Каддафи требует от Саркози вернуть «должок» / Euronews
  7. Сын Каддафи похитил 250 миллиардов / Euronews
  8. Saif al-Islam, Gaddafi’s enigmatic and elusive son
  9. Новые сообщения об аресте сына Каддафи
  10. Gaddafi’s Son Seif al-Islam Reported Wounded, Captured in Libya
  11. Fri, 21 Oct 2011, 18:10 GMT+3
  12. Радио ЭХО Москвы :: Новости / Сын Каддафи Сейф аль-Ислам возглавил сопротивление
  13. Сын Каддафи возглавил сопротивление и поклялся отомстить за отца — РИА Новости
  14. Син Муаммара Каддафі отримав притулок у суданських сепаратистів
  15. В Ливии задержан Сейф аль-Ислам Каддафи — Вести. Ru
  16. В Ливии арестованного сына Каддафи избивали в тюрьме
  17. أنباء عن هروب سيف الإسلام القذافي من محبسه في ليبيا
  18. انباء عن هروب سيف الاسلام القذافي الى خارج ليبيا / RT
  19. Суд над сыном Каддафи начнется в сентябре
  20. Генпрокурор Ливии подтвердил, что суд над сыном Каддафи начнётся в сентябре
  21. Суд над сыном Каддафи откладывается после ареста экс-шефа разведки / РИА Новости
  22. Суд над сыном Каддафи состоится в течение ближайшего месяца / РИА Новости
  23. Боевики шантажируют власти Ливии заявлениями, что отпустят сына Каддафи / Росбалт
  24. ICC wants Libyan plans for Saif Al-Islam and Senussi trial / Libya Herald
  25. Senussi could be tried with Saif Al-Islam: government official / Libya Herald
  26. Сейф аль-Ислам аль-Каддафи освобожден
  27. Победит ли Запад новый Каддафи?
  28. Ливией снова будет руководить Каддафи
  29. Сын полковника Саиф Каддафи будет избираться в президенты Ливии
  30. Выборы в Ливии состоятся до конца сентября 2018 года
  31. Сын Каддафи решил идти в президенты Ливии
  32. Россия, помоги: сын Каддафи обратился к Путину / Газета.ру

Спасылкi[правіць | правіць зыходнік]