Светнік зязюлін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Светнік зязюлін
XN Lychnis flos cuculi.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Silene flos-cuculi

Сінонімы
  • Agrostemma flos-cuculi (L.) G.Don
  • Agrostemma lusitanica G.Don
  • Coccyganthe flos-cuculi (L.) Rchb.
  • Coccyganthe pratensis Schur
  • Coronaria flos-cuculi (L.) A.Br.
  • Floscuculi pratense Opiz
  • Lychnis coccugosantha St.-Lag.
  • Lychnis cyrillii Richt. ex Rchb.
  • Lychnis flos-cuculi L.
  • Lychnis laciniata Lam.
  • Lychnis laciniflora Stokes
  • Lychnis lusitanica Mill.
  • Lychnis plumaria Gray
  • Lychnis quadridentata Lucé
  • Melandrium flos-cuculi (L.) Röhl.
  • Silene cuculi E.H.L.Krause
  • Silene flos-cuculi (L.) Clairv.
  • Silene flos-cuculi subsp. flos-cuculi
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  20309
EOL  587277
GRIN  t:411831
IPNI  310715-2
TPL  kew-2485564

Све́тнік зязюлін[3][4] (Silene flos-cuculi) — від кветкавых раслін роду Светнік (Lychnis) сямейства Гваздзіковыя (Caryophyllaceae), некаторымі аўтарамі ўключаецца ў род Светнік (Lychnis).

Назвы[правіць | правіць зыходнік]

Светнік зязюлін[3][5], зязюлін цвет[3], бурчык[3][5], палявая смалянка[3][5], смолка балацяная, чарацвет[3], смолка баравая, дрэма[6][7].

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Батанічная ілюстрацыя з кнігі А. Маскле «Atlas des plantes de France», 1891

Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 30—90 см. Сцябло прамое, шурпатае, галінастае ў верхняй частцы. Лісце супраціўнае, простае, суцэльнае, з гладкім краем і завостранай верхавінкай. Сцябловае лісце сядзячае, вузкаланцэтнае, прыкаранёвае — падоўжаналанцэтнае, звужанае ў чаранок. Кветкі ружовага колеру, часам белыя, сабраныя ў мяцёлчатыя суквецці з супраціўнымі галінкамі. Плод — сухая каробачка.

Распаўсюджанне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Еўраазіяцкі від. Натуралізаваўся на тэрыторыі Паўночнай Амерыкі і Японіі[8]. Святлолюбівая расліна, гідрафіт, мезатроф і эўтроф[9]. Расце на вільготных і забалочаных лугах, лясах і хмызняках, на нізінных балотах і па берагах вадаёмаў. Цвіце ў чэрвеніліпені[3].

Гаспадарчае значэнне[правіць | правіць зыходнік]

Лекавая, дэкаратыўная і меданосная расліна[3].

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 4. Недалька — Стаўраліт / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1985. — 599 с., іл. — 10 000 экз.
  4. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 40. — 160 с. — 2 350 экз.
  5. 5,0 5,1 5,2 Анненков Н.(руск.) бел. Ботанический словарь, Спб, 1878
  6. Васількоў І. Г. Матэрыялы да флоры Горацкага раёна. Праца навуковага таварыства па вывучэнню Беларусі, т. III. Горы-Горкі, 1927
  7. Ганчарык М. М. Беларускія назвы раслін. Праца навуковага таварыства па вывучэнню Беларусі, т. II і IV. Горы-Горки, 1927
  8. Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy)(англ.) 
  9. Кукушкин цвет обыкновенный: інфармацыя пра таксон у праекце «Плантариум» (вызначальнік раслін і ілюстраваны атлас відаў). (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]