Святаслаў Іванавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Святаслаў Іванавіч
Святаслаў Іванавіч
Князь Смаленскі
1359 — 1386
Папярэднік: Іван Аляксандравіч
Пераемнік: Юрый Святаславіч
 
Веравызнанне: Праваслаўе
Смерць: 29 красавіка 1386(1386-04-29)
Род: Рурыкавічы
Бацька: Іван Аляксандравіч
Дзеці: Агрыпіна Смаленская[d], Глеб Святаслававіч Смаленскі, Юрый Святаславіч Смаленскі, мерк. Юліянія[d] і Ганна Святаслаўна

Святаслаў Іванавіч (? — 29 красавіка 1386) — вялікі князь смаленскі з 1358 да 1386 гг.

Сын вялікага князя смаленскага Івана Аляксандравіча. Праводзіў палітыку, накіраваную на захаванне незалежнасці Смаленскае княства і ўвесь час быў вымушаны лавіраваць паміж Масквой і Вільняй. Спрабаваў вярнуць захопленыя вялікім князем ВКЛ Альгердам паволжскія землі (паход 1358 на Белую), але ў выніку страціў Мсціслаў з Пасожжам (1359) і быў вымушаны падпарадкаваць сваю дзейнасць інтарэсам ВКЛ. Дружына Святаслава Іванавіча ў 1368 і 1370 гг. прымала ўдзел у паходах Альгерда на Маскву. За парушэнне дагавора з Масквой у 1368 г. вялікі князь смаленскі быў адлучаны мітрапалітам кіеўскім Алексіем ад царквы, што пацвердзіў у 1370 г. канстанцінопальскі патрыярх Дыянісій I. У 1375 г. Святаслаў Іванавіч заключыў саюзны дагавор з Масквой і ўдзельнічаў у паходзе супраць Вялікага княства Цвярскога. Вынікам гэтага было спусташэнне Альгердам у 1376 г. смаленскіх зямель. У пачатку 1380-х г. Святаслаў Іванавіч каардынаваў сваю знешнюю палітыку з князем Андрэем Полацкім. У 1386 г. разам з ім пачаў барацьбу супраць Вільні і спрабаваў вярнуць захопленыя ВКЛ паўночна-заходнія воласці Смаленскага княства. Пасля няўдалай аблогі Віцебска і Оршы спрабаваў узяць Мсціслаў. 29 красавіка пад сценамі горада адбылася бітва з падышоўшым войскам ВКЛ, у якой Святаслаў Іванавіч быў забіты.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Мяцельскі А. Святаслаў Іванавіч // БЭ ў 18 т. Т. 14. Мн., 2002.