Святлана Георгіеўна Ціханоўская

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Святлана Георгіеўна Ціханоўская
Партрэт
Імя пры нараджэнні Святлана Георгіеўна Піліпчук
Род дзейнасці праваахоўніца, перакладчыца, выкладчыца замежных моў, сінхронная перакладчыца, палітык, філолаг
Дата нараджэння 11 верасня 1982(1982-09-11) (38 гадоў)
Месца нараджэння
Муж Сяргей Леанідавіч Ціханоўскі
Альма-матар
Партыя
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Святлана Георгіеўна Ціханоўская на Вікісховішчы

Святла́на Гео́ргіеўна Ціхано́ўская (у дзявоцтве Піліпчук; нар. 11 верасня 1982, Мікашэвічы, Брэсцкая вобласць) — беларуская палітычная дзяячка, кандыдат у Прэзідэнты Рэспублікі Беларусь на выбарах 2020 года; перакладчыца.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

У 2000 годзе з залатым медалём скончыла мікашэвіцкую сярэднюю школу № 2. Пасля заканчэння школы навучалася на філалагічным факультэце Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта, які скончыла па спецыяльнасці «Замежныя мовы (англійская, нямецкая)». Пасля заканчэння ўніверсітэта жыла ў Гомелі; працавала перакладчыцай англійскай мовы ў розных арганізацыях, у тым ліку ў дабрачыннай арганізацыі дапамогі пацярпелым у выніку Чарнобыльскай аварыі «Chernobyl Life Line» (Ірландыя).

Жыла ў Мінску. Жонка блогера і грамадскага дзеяча Сяргея Ціханоўскага, з якім выхоўвае дваіх дзяцей.

Палітычная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Сяргей Ціханоўскі збіраўся балатавацца ў Прэзідэнты на выбарах 2020 года. 15 мая, у апошні дзень прыёму дакументаў на рэгістрацыю ініцыятыўных груп, Цэнтральная камісія Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў разгледзела дакументы па вылучэнні яго кандыдатам у Прэзідэнты. Сяргей Ціханоўскі у гэты час адбываў арышт, і дакументы на рэгістрацыю прадаставіла паводле даверанасці яго жонка, Святлана Ціханоўская. Камісія адмовіла Ціханоўскаму ў рэгістрацыі па той прычыне, што ў дакументах не было яго подпісу[1].

У той жа дзень Святлана Ціханоўская прыняла рашэнне аб вылучэнні кандыдатам у Прэзідэнты. За гадзіну да заканчэння вызначанага тэрміну яна прадаставіла ў Цэнтральную камісію па выбарах дакументы на рэгістрацыю сваёй ініцыятыўнай групы. 19 мая яе ініцыятыўная група была зарэгістравана.

Па выніках збору подпісаў выбаршчыкаў 14 ліпеня Святлана Ціханоўская была зарэгістравана ў якасці кандыдата ў Прэзідэнты. У гэты час Сяргей Ціханоўскі зноў знаходзіўся пад арыштам, на яго была заведзена крымінальная справа. 29 чэрвеня праваабарончая арганізацыя Amnesty International прызнала Сяргея Ціханоўскага, а таксама некалькіх іншых арыштаваных апанентаў дзеючага кіраўніка дзяржавы Аляксандра Лукашэнкі вязнямі сумлення[2].

16 ліпеня была дасягнутая дамоўленасць пра аб’яднанне штаба Святланы Ціханоўскай са штабамі незарэгістраваных кандыдатаў Віктара Бабарыкі, Валерыя Цапкалы. Прадстаўнікі аб’яднанага штаба заявілі пра мэту вызваліць палітычных і «эканамічных» зняволеных, даць ім права на перагляд спраў, а таксама правесці паўторныя справядлівыя выбары[3]. Святлана Ціханоўская пазіцыянавала сябе як пераходны кандыдат[4], бачыла галоўнай задачай у выпадку выбрання правядзенне новых свабодных выбараў[5].

Мітынг у падтрымку Святланы Ціханоўскай у Мінску 30 ліпеня 2020 г.

На перадвыбарчыя мітынгі Святланы Ціханоўскай сабраліся тысячы людзей у Мінску, Барысаве, Бабруйску, Магілёве, Гомелі, Баранавічах, Гродне, Брэсце і іншых гарадах. У шэрагу гарадоў (Пінск, Стоўбцы, Слуцк, Салігорск і інш.) улады арганізаваць сустрэчы з выбарцамі Святлане Ціханоўскай не дазволілі.

ЦВК Беларусі аб’явіла аб чарговай перамозе Аляксандра Лукашэнкі з падтрымкай звыш 80 % выбарцаў, адзначыўшы, што Святлана Ціханоўская заняла 2-е месца з вынікам каля 10 % галасоў. Між тым на шэрагу ўчасткаў упэўненую перамогу атрымала Ціханоўская.

10 жніўня Ціханоўская ў суправаджэнні адваката прыйшла ў ЦВК са скаргай на парушэнні ў час правядзення выбараў. Правёўшы ў кабінеце старшыні ЦВК нейкі час з прадстаўнікамі дзяржорганаў, яна пакінула будынак адна праз іншы ўваход. Тады ж старшыня КДБ Беларусі Валерый Вакульчык распавёў, што сілавікі ахоўвалі аб’яднаны штаб у дзень выбараў у мэтах прадухіліць замах на жыццё Святланы Ціханоўскай. На наступны дзень стала вядома, што кандыдат у прэзідэнты знаходзіцца ў Літве. Было распаўсюджана відэа, у якім Святлана Ціханоўская па паперцы зачытвае тэкст з заклікам да яе прыхільнікаў адмовіцца ад масавых пратэстаў, адразу ж з’явіліся сумневы ў тым, што гэты зварот быў зроблены добраахвотна[6].

14 жніўня Святлана Ціханоўская ініцыіравала стварэнне каардынацыйнай рады для трансфера ўлады ў Беларусі[7]. У наступныя месяцы здзейсніла шэраг візітаў у еўрапейскія краіны, сустракалася з іх лідарамі як прадстаўнік народа Беларусі. 4 верасня выступіла на нефармальных слуханнях у Савеце бяспекі ААН і прапанавала абмеркаваць парушэнні правоў чалавека ў Беларусі на адмысловым пасяджэнні Савета бяспекі[8].

Ацэнкі[правіць | правіць зыходнік]

Паэтэса і публіцыстка Валянціна Аксак назвала Святлану Ціханоўскую «Рагнедай ХХІ стагоддзя»[9].

Святлана Ціханоўская ўвайшла ў спіс 100 найбольш натхняльных і ўплывовых жанчын свету 2020 года паводле Бі-бі-сі[10]. Трапіла ў топ-50 людзей 2020 года па версіі Bloomberg; было адзначана, што «яе неспадзяваная кампанія ператварылася ў самы вялікі выклік за ўсю гісторыю Аляксандра Лукашэнкі»[11].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Інтэрв’ю Брестской газете (19 лютага 2021)