Святліца

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Святлі́ца — светлы чысты пакой, прызначаны звычайна для прыёму гасцей.

Святліцы здаўна вядомы ў Расіі, Польшчы і іншых краінах Еўропы. На Беларусі дакументальныя звесткі пра святліцы вядомы з 16 ст. Святліцы існавалі ў жылых дамах і замках, верхніх ярусах брам, лазнях, корчмах і аўстэрыях. Гэта былі вялікія жылыя пакоі з кафлянымі грубкамі і камінамі, часам афармляліся шпалерамі. У сялянскім жыллі святліцы вядомы з 19 ст.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]