Слабадан Мілошавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Слабадан Мілошавіч
сербск.: Слободан Милошевић
Slobodan Milosevic Dayton Agreement.jpg
Сцяг3-і прэзідэнт Федэратыўнай Рэспублікі Югаславіі
23 ліпеня 1997 — 7 кастрычніка 2000
Папярэднік Зоран Ліліч
Пераемнік Воіслаў Каштуніца
Сцяг1-ы прэзідэнт Сербіі
11 студзеня 1991 — 23 ліпеня 1997
Папярэднік пасада зацверджаная
Пераемнік Драган Томіч (в.а.)
Мілан Мілуцінавіч
Сцяг14-ы прэзідэнт Сацыялістычнай Рэспублікі Сербіі
8 мая 1989 — 11 студзеня 1991
Папярэднік Петар Грачанін
Любіша Ігіч (в.а.)
Пераемнік пасада скасаваная

Нараджэнне 20 жніўня 1941(1941-08-20)
Пажаравац, Тэрыторыя ваеннага камандзіра ў Сербіі
Смерць 11 сакавіка 2006(2006-03-11) (64 гады)
Гаага, Нідэрланды
Месца пахавання
Бацька Svetozar Milošević[d]
Жонка Мір'яна Маркавіч (1971–2006)
Дзеці Марка і Марыя
Нацыянальнасць Серб
Веравызнанне праваслаўе
Партыя Ліга камуністаў Югаславіі (1959–1990)
Сацыялістычная партыя Сербіі (1990–2006)
Адукацыя
Дзейнасць палітык
Аўтограф Slobodan Milosevic Signature.png
Узнагароды
Order of Labour with the red flag RIB.gif Order of Labour with silver wreath RIB.gif
Commons-logo.svg Слабадан Мілошавіч на Вікісховішчы

Слабадан Мілошавіч[1] (сербск.: Слободан Милошевић [slɔbɔ̌dan milɔ̌ːʃɛʋitɕ]; 20 жніўня 1941 — 11 сакавіка 2006) — сербскі і югаслаўскі палітык, які быў прэзідэнтам Сербіі (спачатку Сацыялістычнай Рэспублікі Сербіі ў складзе Сацыялістычнай Федэратыўнай Рэспублікі Югаславіі) з 1989 да 1997 года і прэзідэнтам Федэратыўнай Рэспублікі Югаславіі з 1997 да 2000 года. Узначальваў Сацыялістычную партыю Сербіі з моманту яе заснавання ў 1990 годзе. Прыйшоў да ўлады як прэзідэнт Сербіі пасля таго, як ён і яго прыхільнікі сцвярджалі пра неабходнасць рэформаў Канстытуцыі Югаславіі 1974 года з-за нібыта маргіналізацыі Сербіі і яе палітычнай няздольнасці стрымліваць албанскія сепаратысцкія хваляванні ў правінцыі Косава.

Ягонае прэзідэнцтва ў Сербіі і Федэратыўнай Рэспубліцы Югаславіі было адзначана буйнымі рэформамі ў канстытуцыі Сербіі ў 1980-я і 1990-я гады, якія скарацілі паўнамоцтвы аўтаномных правінцый Сербіі і ў 1990 годзе замянілі марксісцка-ленінскую аднапартыйную сістэму на шматпартыйную, спробамі рэформаў канстытуцыі Югаславіі 1974 года, распадам Югаславіі і пачаткам Югаслаўскіх войнаў, стварэннем Федэратыўнай Рэспублікі Югаславіі з былых рэспублік Сацыялістычнай Федэратыўнай Рэспублікі Югаславіі Сербіі і Чарнагорыі, вядзеннем перамоваў па Дэйтанскім пагадненні ад імя баснійскіх сербаў, якое скончыла Баснійскую вайну ў 1995 годзе, і яго звяржэннем у 2000 годзе.

У разгар аперацыі «Саюзная сіла», якую праводзілі войскі НАТА ў Югаславіі ў 1999 годзе, быў абвінавачаны міжнародным крымінальным трыбуналам па былой Югаславіі ў ваенных злачынствах, у тым ліку генацыдзе і злачынствах супраць чалавечнасці ў сувязі з войнамі ў Босніі, Харватыі і Косава.

Сышоў у адстаўку з пасады прэзідэнта Югаславіі на фоне дэманстрацый супраць спрэчных прэзідэнцкіх выбараў 24 верасня 2000 года, а 31 сакавіка 2001 года быў арыштаваны югаслаўскай федэральнай уладай па падазрэнні ў карупцыі, перавышэнні службовых паўнамоцтваў і прысваенні грошай. Першае расследаванне па Мілошавічу было спынена з-за адсутнасці доказаў, што заахвоціла прэм’ер-міністра Сербіі Зорана Джынджыча выдаць яго міжнароднаму крымінальнаму трыбуналу па былой Югаславіі, каб замест гэтага ён прадстаў перад судом за здзяйсненне ваенных злачынстваў. У пачатку судовага працэсу Мілошавіч асудзіў трыбунал як незаконны, паколькі ён быў распачаты без згоды Генеральнай Асамблеі Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і адмовіўся прызначаць адваката для сваёй абароны. Мілошавіч вёў сваю ўласную абарону на працягу пяцігадовага працэсу, які скончыўся без прысуду, калі ён памёр у сваёй турэмнай камеры ў Гаазе 11 сакавіка 2006 года. Мілошавіч, які пакутаваў на хваробу сэрца і гіпертэнзію, памёр ад сардэчнага прыступу. Трыбунал адмовіўся ад адказнасці за смерць Мілошавіча, заявіўшы, што той адмовіўся прымаць прапісаныя лекі і медыкаменты. У лютым 2007 года Міжнародны суд вынес асобнае рашэнне па справе аб баснійскім генацыдзе, што не было ніякіх доказаў сувязі паміж Сербіяй і Мілошавічам і генацыдам з боку баснійскіх сербаў у баснійскай вайне. Тым не менш суд пастанавіў, што Мілошавічам і іншымі кіраўнікамі Сербіі была парушана Канвенцыя аб генацыдзе, бо яны не здолелі прадухіліць генацыд і не супрацоўнічалі з міжнародным трыбуналам у пакаранні асобаў, вінаватых у генацыдзе, у прыватнасці генерала Ратку Младзіча, а таксама парушаны абавязацельствы па выкаанні часовых мераў па распараджэнні суда.

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.10: Малайзія — Мугараджы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 10. — С. 374. — 544 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0169-9 (Т. 10).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]