Славамір Генрыхавіч Адамовіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Славамір Генрыхавіч Адамовіч
Adamovich portrait.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння:

8 сакавіка 1962(1962-03-08) (55 гадоў)

Месца нараджэння:

Унежма, Анежскі раён Архангельская вобласць, РСФСР, СССР

Грамадзянства:

Flag of the Soviet Union.svg СССР,
Flag of Belarus.svg Беларусь

Альма-матар:

Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт[1]

Месца працы:

Беларуская чыгунка[1]
Наша Ніва[1]

Літаратурная дзейнасць
Род дзейнасці:
паэт, грамадскі дзеяч
Жанр:

паэзія

Мова твораў:

беларуская

Прэміі:

прэмія «Гліняны вялес»

berserk5.livejournal.com
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы
Анатоль Міхнавец чытае і каментуе верш Адамовіча на сустрэчы ў Доме літататуры на Кракаўскім прадмесці ў Варшаве

Славамір Генрыхавіч АДАМОВІЧ (нар. 8 сакавіка 1962, станц. Унежма Анежскі р-н Архангельскай вобл.) — беларускі паэт, грамадскі дзеяч, адзін з заснавальнікаў Таварыства маладых літаратараўу «Тутэйшыя», лідар арганізацыі «Правы рэванш», сябра «Таварыства вольных літаратараў»[2], актывіст Руху салідарнасці «Разам»[3].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Беларус. Бацькі — Генрых Адамовіч і Юзэфа Чантарыцкая. Скончыў 8 класаў Будслаўскай школы (1977), Свірскае СПТВ-17 (1979). Працаваў у Казахстане, пасля ў саўгасе «Будслаўскі». У 19801982 служыў у Савецкай арміі. Працаваў на Беларускай чыгунцы, на станкабудаўнічым заводзе імя Kірава ў Мінску. У 19861992 вучыўся на філфаку БДУ; у 19911995 працаваў у «Настаўніцкай газеце». Член Саюза беларускіх пісьменнікаў1999).

С. Адамовіч адзін са стваральнікаў Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя».[4]

У сярэдзіне 1990-х — лідар арганізацыі «Правы рэванш», якая аб'ядноўвала ў асноўным творчых людзей, прыхільнікаў беларускай гісторыі і эпатажнага сучаснага беларускага мастацтва. 

У 1996 г. атрымаў літаратурную прэмію «Гліняны вялес», заснаваную ў 1993 г. «Таварыствам Вольных Літаратараў», за зборнік вершаў «Каханне пад акупацыяй».[5]

У 2000 г. уваходзіў у склад Цэнтральнай Рады Беларускай Партыі Свабоды.  

У лістападзе 1995 напісаў верш «Убей президента!», за які быў арыштаваны 6 красавіка 1996  г. У турме КДБ трымаў сухую галадоўку. У зняволенні вёў дзённік, які затым выйшаў асобнай кніжкай «Турэмны дзённік». Праз 10 месяцаў, 7 лютага 1997 г., выпушчаны пад падпіску пра нявыезд. Пакаранне, да якога прыгаварыў Славаміра Адамовіча суд, фактычна абмяжоўвалася тым тэрмінам, які ён ужо адбыў у зняволенні.

У жніўні 1997 на адным з апазіцыйных мітынгаў публічна зашыў сабе рот у знак пратэсту супраць ціску ўладаў на незалежныя СМІ і незалежных журналістаў.

У 2000 знаходзіўся ў ЗША, працаваў на будоўлях Нью-Ёрку. З 2002 па 2009 жыў у Нарвегіі ў горадзе Буда (Bodø). У Нарвегіі атрымаў палітычны прытулак.[6] У ліпені 2009 вярнуўся на Беларусь.

Жыве ў Беларусі і ў Нарвегіі.

Прымаў удзел у мітынгу супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў 19 снежня 2010 г. у Мінску. Затрыманы і пакараны адміністрацыйным арыштам на 15 сутак па арт. 23.34 ч.1 КаАП РБ – «парушэнне парадку арганізацыі і правядзення масавых мерапрыемстваў».[7]

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • «Кальварыйскія клёны» (Мінск, 1990)
  • «Зямля Ханаан» (Полацк, 1993)
  • «Зваротныя правакацыі» (Полацк, 1994)
  • «Каханне пад акупацыяй» (Мінск, 1996)
  • «Спіраль Бруна» (Мінск, 1997)
  • «Плавільшчыкі расы» (Вільнюс, 1999)
  • «Турэмны дзённік» (Мінск, 2001)
  • «Цана Еўропы, альбо Гісторыі Вільмана» (2016) 

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Кто есть кто в Республике Беларусь Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000. — С. 7. — 313 с. — ISBN 978-83-913780-0-7
  2. http://alesarkush.livejournal.com/1137595.html прадмова да кнігі Юрыя Гуменюка "Краіна нязьдзейсьненых мараў"
  3. http://www.racyja.com/hramadstva/adbyusya-chargovy-sojm-rukha-salidarnas/ Адбыўся чарговы сойм Руха Салідарнасці “Разам”
  4. http://budzma.by/news/30-hoddzye-tuteyshykh-adznachyli-w-minsku-fota.html 30-годдзе «Тутэйшых» адзначылі ў Мінску
  5. http://libr.msu.mogilev.by:8080/premii_bel ЛІТАРАТУРНЫЯ ПРЭМІІ БЕЛАРУСІ
  6. http://harodniaspring.org/be/news/4762 Славаміра Адамовіча затрымалі за жоўта-сінюю стужку
  7. http://spring96.org/persecution?DateFrom=2000-01-01&DateTo=2012-12-31&Page=0&PrintAll=1&page=56

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Адамовіч, С. Турэмны дзённік: Дакументы, дзённікі, вершы. — 2001. — 160 с. ISBN 9955-437-10-3
  • Palitviazni.info Хронікі беларускіх палітвязняў. — 2013. — 22-23с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]