Снегавая лінія

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Снегавая лінія - узровень зямной паверхні, вышэй якога назапашванне цвёрдых атмасферных ападкаў пераважае над іх раставаннем і выпарэннем.

Снегавая лінія фармуецца пад уздзеяннем кліматычных асаблівасцяў дадзенай тэрыторыі, перш за ўсё суадносін цяпла і вільготнасці, а таксама макра- і мезарэльефа. Яна ўяўляе сабой адлюстраванне ніжняга ўзроўню хіонасферы ў рэальных умовах рэльефу зямной паверхні. Снегавая лінія зніжаецца ў халодных і вільготных раёнах і падымаецца ў цёплых і засушлівых. У Антарктыцы яна апускаецца да ўзроўню мора, а ў Арктыцы размешчана на некалькі сотняў метраў вышэй за ўзровень мора. Найбольшай вышыні снегавая лінія дасягае ў сухіх трапічных і субтрапічных раёнах (на Тыбецкім сугор'е і паўднёваамерыканскіх Андах да 6,5 км), зніжаючыся на экватары да 4,4 км.

Віды снегавой лініі[правіць | правіць зыходнік]

  • Кліматычная снегавая лінія (тэарэтычная) - ніжняя мяжа захавання часткі выпадаючых цвёрдых ападкаў на гарызантальнай незацененай паверхні.
  • Ўзровень 365 - самы нізкі вышынны ўзровень, на якім снежны полаг ляжыць круглы год. Вылічаецца інтэрпаляцыяй уверх дадзеных аб працягласці залягання снегу.
  • Сапраўдная снегавая лінія (мясцовая) - найвышэйшае становішча снегавой лініі ў канцы лета на рэальнай паверхні.
  • Сезонная снегавая лінія (мяжа сезоннага снегу) - ніжняя мяжа распаўсюджвання снежнага полага ў дадзены момант.
  • Араграфічныя снегавая лінія - ніжняя мяжа пастаянных снежнікаў.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Гляциологический словарь / Под ред. В. М. Котлякова. — Л.: Гидрометеоиздат, 1984. — 527 с.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]