Србуі Сцяпанаўна Лісіцыян

Србуі Сцяпанаўна Лісіцыян
арм.: Սրբուհի Ստեփանի Լիսիցիան
Дата нараджэння	15 (27) чэрвеня 1893 ці 16 (28) чэрвеня 1893
Месца нараджэння	Тыфліс, Тыфліскі павет, Тыфліская губерня, Расійская імперыя
Дата смерці	28 жніўня 1979(1979-08-28) (86 гадоў)
Месца смерці	Ерэван, Армянская ССР, СССР
Месца пахавання	Тахмахскія могілкі[d]
Грамадзянства	Расійская імперыя  СССР
Бацька	Сцяпан Данілавіч Лісіцыян[d]
Род дзейнасці	этнограф, мастацтвазнаўца, выкладчык
Навуковая сфера	гісторыя танца[d] і Armenian folk dance[d]
Месца працы	Yerevan Dancing Art State College[d] Ерэванскі мастацка-тэатральны інстытут
Навуковая ступень	доктар гістарычных навук (1961)
Альма-матар	Маскоўскія вышэйшыя жаночыя курсы[d] (1917)
Узнагароды

Србуі Сцяпанаўна Лісіцыян (арм.: Սրբուհի Լիսիցյան; 15 (27) чэрвеня 1893, Тыфліс — 1979, Ерэван) — савецкі навуковец, мастацтвазнаўца, даследчык танцавальнага і тэатральнага фальклору. Доктар гістарычных навук (1961).

Біяграфія

Нарадзілася 27 чэрвеня 1893 года ў Тыфлісе ў сям’і вядомага расійскага і савецкага навуковага Сцяпана Лісіцыяна.

З 1911 па 1917 год вучылася на вышэйшых жаночых курсах Гер’е і ў студыі танца пад кіраўніцтвам І. С. Чарнецкай у Маскве. Вярнуўшыся ў Тыфліс, стварыла студыю рытму і пластыкі, надалей ператвораную ў інстытут.

У 1930 годзе пераехала ў Ерэван, дзе заснавала і стала першым дырэктарам харэаграфічнай вучэльні. У якасці рэжысёра балетмайстра супольна з кампазітарам Саркісам Бархударанам была адным з аўтараў балета «Нарынэ» (1936).

З 1945 года працавала ў Ерэванскім мастацка-тэатральным інстытуце, потам — старэйшым навуковым супрацоўнікам у Інстытуце археалогіі і этнаграфіі Акадэміі навук Армянскай ССР. Займалася даследаваннем этнічнай харэаграфіі, гісторыяй армянскага танцавальнага мастацтва, стала аўтарам шэрага манаграфій на гэтыя тэмы. Створаная ёю сістэма запісу танцавальных рухаў (кінетаграфія) дазволіла з матэматычнай дакладнасцю фіксаваць становішча цела ў прасторы, праводзіць аналіз рухаў і мізансцэн танцаў і тэатральных уяўленняў. Србуі Лісіцыян таксама вядомая сваімі перакладамі твораў класікаў армянскай літаратуры на рускую мову.

Літаратура

• Лейбовский Вадим. «Сёстры Лисициан — свободный танец». — «Спортивная жизнь России», 2004 г., № 4. ISSN 0131-9612.
• Србуи Лисициан. Запись движения (кинетография). — Искусство, 1940. — 426 с.
• Србуи Лисициан. Старинные пляски и театральные представления армянского народа. — Академия наук Армянской ССР, 1958. — Т. 1. — 612 с.

Спасылкі

Србуи Лисициан в Театральной энциклопедии Архівавана 5 сакавіка 2016.