Стара Сіль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Пасёлак гарадскога тыпу
Стара Сіль
укр.: Стара Сіль
Сцяг Герб
Сцяг Герб
10.Стара Сіль (11).jpg
Касцёл св. Міхаіла
Краіна
Вобласць
Раён
Каардынаты
Заснаваны
Першае згадванне
ПГТ з
Плошча
1,93 км²
Вышыня цэнтра
346 ± 1 м
Насельніцтва
1150 чалавек (2018)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+380-3238
Паштовы індэкс
82066
Стара Сіль на карце Украіны ±
Стара Сіль (Украіна)
Стара Сіль
Стара Сіль (Львоўская вобласць)
Стара Сіль

Стара Сіль (укр.: Стара Сіль) — пасёлак гарадскога тыпу ў Львоўскай вобласці Украіны ў складзе Старасамбірскага раёна у перадгор'і Сярэдняга Бяскіду на Прыкарпацці.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Назва паселішча паходзіць ад буйных радовішчаў солі, размешчаных у наваколлі. Паселішча заснавана ў 1255 г. пры польскім панаванні і ў 1421 г. атрымала Магдэбургскае права, а разам з гэтым і статус горада з назвай Зальцборк (нем. Salzbrock). З тых часоў ён быў вольным каралеўскім горадам. Да сярэдзіны ХІХ ст. - гэта адзін з найважнейшых у Галіччыне цэнтраў солеварэня.

У часы сярэднявечча на землях Галіцкага княства былі каралеўскія шахты ў Драгобычы, Тураві Сольнай, Старой Солі, Ясеніцы, Модрычах, Стэбніку, Сяльцы, Трускаўцы, Калушы i Салотвіне, якія працавалі яшчэ з рымскіх часоў.

У 1794 г. імператар Франц II надаў Старой Солі права «вольнага каралеўскага горада», а таксама герб з выявай пяці драўляных бочак з соллю (сімвал мясцовага солеварэння) і радавога герба ранейшых уладальнікаў мястэчка шляхціцаў Данілавічаў — «Сас» (сярэбраная страла, пад якой залаты паўмесяц, увянчаны двума шасцікутнымі зоркамі) на блакітным фоне.

У XIX ст. Старая Соль лічылася гандлёвым мястэчкам (Marktgemeinde) Старасамборскага павета Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі ў складзе Аўстра-Венгрыі.

Помнікі даўніны[правіць | правіць зыходнік]

  • Драўляная царква Уваскрасення Гасподняга 1460 г.
  • Каменны касцёл св. Міхаіла 1660 г.
  • Праваслаўная драўляная царква Параскевы Пятніцы 1440 г.
  • Храм Св. Іллі 1810 г.
  • Віла Ганна 1911 г.
  • Царкоўныя харугвы, якія адбываюцца з царквы Параскевы Пятніцы і датаваныя даследчыкамі сакральнага мастацтва XVI ст. з'яўляюцца найстаражытнымі з захаваных ва Украіне. Цяпер яны захоўваюцца ў Львове ў Нацыянальным музеі імя А. Шаптыцкага.