Стэнлі Болдуін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Стэнлі Болдуін
Stanley Baldwin
Стэнлі Болдуін
Прэм'ер-міністр Вялікабрытаніі
7 чэрвеня 1935 – 28 мая 1937
Манарх Георг V
Эдуард VIII
Георг VI
Папярэднік Рамсі Мак-Дональд
Пераемнік Невіл Чэмберлен
4 лістапада 1924 – 5 чэрвеня 1929
Манарх Георг V
Папярэднік Рамсі Мак-Дональд
Пераемнік Рамсі Мак-Дональд
23 мая 1923 – 16 студзеня 1924
Манарх Георг V
Папярэднік Эндру Бонар Лоу
Пераемнік Рамсі Мак-Дональд
Лідар апазіцыі
5 чэрвеня 1929 – 24 жніўня 1931
Манарх Георг V
Папярэднік Рамсі Мак-Дональд
Пераемнік Артур Хендэрсан
22 студзеня 1924 – 4 лістапада 1924
Манарх Георг V
Папярэднік Рамсі Мак-Дональд
Пераемнік Рамсі Мак-Дональд
Канцлер казначэйства
27 кастрычніка 1922 – 27 жніўня 1923
Прэм’ер-міністр Эндру Бонар Лоу
Папярэднік сэр Роберт Хорн
Пераемнік Невіл Чэмберлен
Міністр гандлю
1 красавіка 1921 – 19 кастрычніка 1922
Прэм’ер-міністр Дэвід Лойд Джордж
Папярэднік сэр Роберт Хорн
Пераемнік сэр Філіп Канліф-Лістэр
 
Партыя Кансерватыўная
Адукацыя
Дзейнасць палітык
Член у
Веравызнанне Царква Англіі
Нараджэнне 3 жніўня 1867(1867-08-03)
Смерць 14 снежня 1947(1947-12-14) (80 гадоў)
Пахаванне
Бацька Alfred Baldwin[d]
Маці Louisa Baldwin[d]
Жонка Люсі Рыдсдэйл
Дзеці Oliver Baldwin, 2nd Earl Baldwin of Bewdley[d], Arthur Baldwin, 3rd Earl Baldwin of Bewdley[d], Lady Diana Lucy Baldwin[d], Lady Leonora Stanley Baldwin[d], Lady Pamela Margaret Baldwin[d] і Lady Esther Louisa Baldwin[d]
 
Ваенная служба
Род войскаў Брытанская армія[d]
 
Аўтограф Stanley Baldwin Signature.svg
 
Узнагароды
Ордэн Падвязкі

Стэнлі Болдуін (англ.: Stanley Baldwin; 3 жніўня 1867, Б’юдлі, графства Херэфард-энд-Вустэр, Вялікабрытанія14 снежня 1947) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Вялікабрытаніі.

Скончыў Трыніты-каледж (горад Кембрыдж). Быў саўладальнікам буйнейшай сталеліцейнай фірмы «Болдуінс лімітэд». 3 1908 член парламента. Міністр гандлю (1921—22), фінансаў (1922—23), 55-ы, 57-ы, 59-ы прэм’ер-міністр (1923—24, 1924—29, 1935—37). У 1923—37 лідар Кансерватыўнай партыі. Урад С. Болдуіна сілай спыніў усеагульную забастоўку 1926 у Вялікабрытаніі, у 1930-я г. праводзіў палітыку «прымірэння» ў адносінах да фашысцкіх Італіі і Германіі. Схіліў караля Эдуарда VIII да адрачэння ад прастола (1936).