Стэфан VI (VII)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Стэфан VI

113-ы Папа Рымскі
26 мая 896 — 14 жніўня 897
Папярэднік Баніфацый VI, Папа Рымскі
Пераемнік Раман, Папа Рымскі
дыяцэзіяльны біскуп[d]
з 891
Дыяцэзія Roman Catholic Diocese of Anagni-Alatri[d]
Пераемнік Giovanni Compatre[d]

Дзейнасць каталіцкі святар, каталіцкі біскуп
Нараджэнне
Смерць жнівень 897[1]
Пахаванне
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Стэфан VI (VII) (лац.: Stephanus PP. VI (VII); ? — жнівень 897) — Папа Рымскі з 22 мая 896 года па жнівень 897 года. Задушаны ў турме.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Рымлянін. Сын святара па імі Ян. Стэфан VI належаў да спалецкага феадальнага роду Гвіданідаў. Глава роду Гвіда і яго сын Ламберт прымусілі пантыфікаў Стэфана V (VI) і Фармозу каранаваць іх імператарамі Свяшчэннай Рымскай імперыі. Фармоз, аднак, павёў уласную гульню і паспрабаваў супрацьпаставіць Гвіданідам фігуру Арнульфа Карынтыйскага, у якім ён бачыў законнага спадчынніка прастола Карла Вялікага.

Пасля смерці Фармозы прыхільнікі Гвіданідаў ліквідавалі яго пераемніка Баніфацыя VI і авалодалі Рымам. Папам быў абраны Стэфан, які займаў тады епіскапскую кафедру ў Ананьі. Яго пантыфікат быў адзначаны беспрэцэдэнтным Трупным сінодам, ініцыятарам якога лічыцца Ламберт Спалецкі, каб дагадзіць спалетанцам, Стэфан VI інсцэніраваў жудасны суд над Фармозам, труп якога загадаў вырыць з магілы, апрануць у папскае адзенне і пасадзіць на лаву падсудных. Пасля судовага разбору Фармозу абвінавацілі ў парушэнні царкоўнага права. З яго знялі папскія адзення і адсеклі яму тры пальцы правай рукі, якой ён бласлаўляў народ. Затым пасечаны труп Фармоза быў кінуты ў Тыбр. Учынак Стэфана абурыў насельніцтва Рыма. Па сканчэнні некалькіх месяцаў тату заключылі ў турму, дзе ён быў задушаны.

Смерць Стэфана не прынесла царкве міру. На працягу наступных дванаццаці гадоў у Латэране панавалі міжусобіцы, кровапраліцце і тэрор.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]