Сумчаты воўк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Сумчаты воўк
Beutelwol brehm.png
Сумчатыя ваўкі (Thylacinus cynocephalus) на ілюстрацыі да Брэма
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Thylacinus cynocephalus (Harris, 1808)

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  552591
NCBI  9275
EOL  126716
FW  234414

Сумчаты воўк, тасманійскі воўк, тылацын (Thylacinus cynocephalus) — драпежнае сумчатае млекакормячае, адзіны прадстаўнік сямейства тылацынавых. Належыць да вымерлых відаў.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела да 130 см, хваста да 65 см. Афарбоўка шэра-жаўтаватая, па баках задняй часткі тулава 16—18 карычневых палос. Іклы і карэнныя зубы моцна развітыя. Тулава падоўжанае, канечнасці адносна кароткія, пальцаходныя, на задніх першы палец адсутнічае.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Быў пашыраны ў Аўстраліі; пасля распаўсюджання там сабакі дынга захоўваўся да пач. ХХ ст. толькі на в-ве Тасманія. Трапляўся ў лясістай мясцовасці. Апошнія звесткі пра тасманійскага ваўка адносяцца да 1940-х г.

У 1999 годзе Аўстралійскі музей(англ.) бел. у Сіднеі спрабаваў кланіраваць звера. Затым прымалася яшчэ некалькі спроб атрымаць або ўзнавіць часткі ДНК з існых узораў[1].

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Вывадковая сумка адкрываецца назад. Нараджалася да 4 дзіцянят, выношваліся ў сумцы да 3 месяцаў.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]