Суфраган

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Суфраган (лац.: Suffraganeus [episcopus]) — у Кодэксе кананічнага права 1983 года назва біскупаў дыяцэзій, якія ўваходзяць у царкоўную правінцыю, узначаленую мітрапалітам у сане архібіскупа.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Тэрмін суфраган паходзіць ад лацінскага suffragium — голас пры галасаванні, у сярэднявечнай латыні — дапамога, падтрымка. Паходжанне назвы, верагодна, звязана з яе падзелам на правінцыі на чале з мітрапалітамі, якія ўзніклі ўжо ў ранняй Царкве. Пры гэтым усе біскупы ў межах правінцыі валодалі правам голасу на правінцыйным саборы, гэта значыць былі суфраганамі ў сваёй правінцыі.

У Сярэднявеччы тэрмін суфраган мог пазначаць любога святара, які з'яўляецца памочнікам іншага: вікарнага біскупа, памочніка абата, прыхадскога вікарыя. Пасля ў Рымска-каталіцкай царквы назва суфраган захавалася толькі за самастойнымі біскупамі правінцыі, выражаючы пры гэтым іх пэўную залежнасць ад мітрапаліта (або архібіскупа).

Цяперашні час[правіць | правіць зыходнік]

У наш час асобыя паўнамоцтвы мітрапаліта ў адносінах да біскупаў-суфраганам уключаюць права склікання правінцыйнага сабора (канон 442 ККП) і абавязак назіраць за выкананнем біскупамі яго правінцыі сваіх абавязкаў у межах, усталяваных агульным ці партыкулярным правам (канон 395 § 4, 415, 421, 425 § 3, 436 ККП). У адносінах да дыяцэзіі самога мітрапаліта гэтымі ж абавязкамі валодае старэйшы па пасвячэнні біскуп-суфраган.

У Англіканскай царкве[правіць | правіць зыходнік]

У Англіканскай царквы тэрмінам суфраган пазначаецца вікарны біскуп.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Суффраган» // Католическая энциклопедия. Т.4. Изд. францисканцев, М.:2011