Сылгудзішкі
| Населены пункт | |||
| Сылгудзішкі | |||
|---|---|---|---|
|
|||
| 55°21′10″ пн. ш. 25°48′50″ у. д.HGЯO | |||
| Краіна |
|
||
| Гісторыя і геаграфія | |||
| Вышыня цэнтра | 166 м | ||
| Часавы пояс | UTC+2 | ||
| Насельніцтва | |||
| Насельніцтва |
|
||
| Паказаць/схаваць карты | |||
Сылгудзішкі або Сылгудышкі (літ: Saldutiškis) — мястэчка ў Літве, у этнаграфічным рэгіёне Аўкштайція. Цэнтр сянюніі ва Уцянскім павеце. Размешчаны прыкладна за 90 км на паўночны ўсход ад Вільні і 20 км на паўднёвы ўсход ад горада Уцяна.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Паходжанне вёскі датуецца XVIII стагоддзем і звязана з сядзібай, якая належала сям'і Ялавецкіх. Апошнім уладальнікам сядзібы і маёнтка быў мясцовы землеўладальнік, аграном і дыпламат Мечыслаў Ялавецкі.
З 1916 па 1918 гг. тут знаходзіўся акруговы цэнтр (Kreisamt Saldugischki). У 1944 г. вёска, сядзіба і царква згарэлі. У сярэдзіне XIX стагоддзя ў Сылгудзішках пражывала 25 чалавек, цяпер тут пражывае 343 жыхары (2011 г.). З 1950 па 1959 гг. Сылгудзішкі ўваходзілі ў склад Свянцянскага павета, а ў цяперашні час — у склад Уцянскага павета.
З 2002 г. горад мае свой уласны герб, нададзены ўказам прэзідэнта Літоўскай Рэспублікі.
Славутасці
[правіць | правіць зыходнік]- На поўдзень ад вёскі знаходзіўся драўляны будынак вузкакалейнай чыгуначнай станцыі на лініі Свянцяны — Панявеж у закапанскім стылі, пабудаваны ў 1899 г. паводле праекта Станіслава Віткевіча закапанскімі цеслярамі.
- На ўзгорку, недалёка ад рынкавай плошчы, стаіць руінамі разбураны панскі дом дзевятнаццатага стагоддзя — былая рэзідэнцыя роду Ялавецкіх, магілы якіх знаходзяцца на могілках на паўднёвай ускраіне горада.
- У горадзе ёсць касцёл, прысвечаны святому Францішку Асізскаму, пабудаваны ў 1928 г. і адноўлены пасля пажару.
Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Syłgudyszki // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XI: Sochaczew — Szlubowska Wola (польск.). — Warszawa, 1890. — S. 739.