Сырэцка-Пячэрская лінія (Кіеў)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сырэцка-Пячэрская лінія
Кіеўскі метрапалітэн
Kiev spl metro map.svg
Адкрыццё першага ўчастку: 1989 год
Даўжыня, км: 23,9
Колькасць станцый: 16
Час паездкі: 39 хвіл.
Максімальная колькасць вагонаў у складзе цягніка: 5
Колькасць вагонаў у саставе цягніка: 5
Інтэрвал руху ў час «пік»: 1:45, 3:30
Максімальная прапускная здольнасць: 34 пар цягнякоў на гадзіну
Сярэднясутачная перавозка пасажыраў, тыс. чал./суткі: 330,4
Самая напружаная станцыя: Лук'янаўская, Пазнякі
Наземныя ўчасткі: Паўднёвы мост
Электрадэпо: Харкаўскае
Сырэцка-Пячэрская лінія
ЦЧ «Вынаградар»
Маршала Грэчкі
Вынаградар
Праспект Праўды
Мастыцка
Тупік
Сырэць  +чыг
Дарагажычы
Гэрцэна
Службовая галіна (праект) да Глыбочыцка
Лук’яніўска  
Львіўска Брама
Залаці Варота 






Палац Спорту 
Службовая галінка да Хрэшчатык
Службовая галінка да Майдан Нэзалэжнасці
Клоўска
Пэчэрска
Дружбы Народзіў
Выдубычы  +чыг   +чыг  +аў
Тэлычка
Паўднёвы мост праз р. Дняпро
Славутыч
Асакаркы
Пазнякы 
Харкаўская
Вырлыця
Барыспільска
ЦЧ-3 «Харкіўскэ»
Чэрвоні Хуцір
Тупік
Прамыслова
Гарбунова
Дарныцкі вакзал  +чыг
Дарныцка плошча
Браварскі праспект   

Сырэцка-Пячэрская лінія (укр.: Сирецько-Печерська лінія, з 2014 года на афіцыйных схемах адзначаецца як Зялёная лінія метро ці лінія М3) — гістарычна трэцця лінія Кіеўскага метрапалітэна, мае найбольшую даўжыню з трох галінак. Колькасць станцый - 16, працягласць лініі - 23,9 км, час праезду - 39 мін.

Нумарацыя шляхоў: «Сырэц» - «Чырвоны хутар» - I, «Чырвоны хутар» - «Сырэц» - II.

Гісторыя будаўніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Пускавы ўчастак (аб'ект) Дата Даўжыня, км
«Залатыя вароты», «Палац спорту», «Мечнікава»,
пасадачныя вузлы паміж станцыямі «Залатыя вароты»
і «Ленінская», «Палац спорту» і «Плошча Льва Талстога»
31 снежня 1989 года 1,9
«Дружбы народаў», «Выдубічы» 30 снежня 1991 года 4,4
«Славутыч», «Асакаркі» 30 снежня 1992 года 4,2
«Пазнякі», «Харкаўская» 28 снежня 1994 года 2,6
«Лук'янаўская» 30 снежня 1996 года 3,1
«Пячэрская» 27 снежня 1997 года
«Дарагажычі» 30 сакавіка 2000 года 2,6
Другі выхад на станцыі «Выдубічы» чэрвень 2001 года
«Сырэц» 14 кастрычніка 2004 года 1,6
«Барыспальская» 23 жніўня 2005 года 2,4
«Вырліца» на перагоне паміж станцыямі «Харкаўская»
і «Барыспальская»
4 сакавіка 2006 года
Электрадэпо «Харкаўскае» 23 жніўня 2007 года
«Чырвоны хутар» 23 мая 2008 года 1,1
Усяго: 16 станцый 23,9

Перайменавання[правіць | правіць зыходнік]

Перспектыва развіцця[правіць | правіць зыходнік]

Пералік участкаў і аб'ектаў Год ўвядзення ў эксплуатацыю
«Тэлічка» Не раней 2017 г. [1]
«Львоўская Брама» Не раней 2017 г. [2]
«Сырэц»«Сінеазёрная» з электрадэпо «Вінаградар» Перспектыва, пасля пабудовы ліній на Траешчыну [3] [4]
«Чырвоны Хутар»«Браварскі Праспект» Перспектыва, пасля 2020


Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Київ презентував Главі держави перспективи розвитку метрополітену та транспортної мережі міста до 2015 року (фото + схеми) // Офiцiйний веб-портал Київської мiської влади (укр.) 
  2. Официальный сайт Киевского метрополитена (руск.) 
  3. Веб-конференция начальника Киевского метрополитена
  4. Схема развития киевского метрополитена (укр.) 


Лініі Кіеўскага метрапалітэна
.1.  Святошынска-Броварская  .2.  Абалонска-Тэрэмкоўская  .3.  Сырэцка-Пячэрская  .4.  Падольска-Вігураўская  .5.  Левабярэжная  .6.  Вышгарадска-Дарніцкая