Сюдзі Накамура

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Сюдзі Накамура
яп.: 中村修二
Дата нараджэння 22 мая 1954(1954-05-22)[1][2][…] (69 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, інжынер, вынаходнік, прафесар
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Навуковая ступень доктар тэхнічных навук
Альма-матар
Член у
Узнагароды
ордэн Культуры
Нобелеўская прэмія па фізіцы

прэмія прынцэсы Астурыйскай за дасягненні ў навуковых і тэхнічных даследаваннях[d] (2008)

медаль Бенджаміна Франкліна[d] (2002)

прэмія Харві (2009)

прэмія па квантавай электроніцы IEEE[d] (2002)

Нацыянальная Зала славы вынаходнікаў[d] (2015)

Прэмія Чарльза Старка Дрэйпера[d] (2015)

прэмія Карла Цэйса[d] (2000)

заслужаны дзеяч культуры[d] (2014)

прэмія Асахі[d] (2000)

Millennium Technology Prize[d] (2006)

медаль Эдысана[d]

Глабальная энергія[d] (2015)

MRS Medal Award[d] (1997)

Мемарыяльная прэмія Нісіны[d] (1996)

Кельвінаўская лекцыя[d] (2010)

Clarivate Citation Laureate[d] (2002)

Nick Holonyak Jr. Award[d] (2001)

IEEE Jack A. Morton Award[d] (1998)

Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Сюдзі Накамура (нар. 22 мая 1954) — японскі і амерыканскі фізік, вынаходнік сіняга святлодыёда, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (2014), у цяперашні час працуе ў Каліфарнійскім універсітэце ў Санта-Барбары (ЗША).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1977 годзе скончыў універсітэт Такусіма па спецыяльнасці інжынер-электронік. У 1979 годзе абараніў званне магістра па гэтай жа спецыяльнасці. У 1979 годзе прыняты на працу ў «Nichia Chemical Industries» у г. Такусіма. У 1993 годзе вырабіў першыя святлодыёды сіняга колеру свячэння высокай яркасці на базе нітрыду галію. У 1994 годзе атрымаў ступень доктара тэхнічных навук універсітэта Такусіма. У 1999 годзе пакінуў карпарацыю Nichia і атрымаў пасаду прафесара ў Каліфарнійскім універсітэце ў Санта-Барбары.

  1. Shuji Nakamura // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Shuji Nakamura // Brockhaus Enzyklopädie / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag Праверана 9 кастрычніка 2017.