Сімон ван дэр Мер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сімон ван дэр Мер
Simon van der Meer
Simon Van der Meer.png
Дата нараджэння 24 лістапада 1925(1925-11-24)[1][2][3]
Месца нараджэння
Дата смерці 4 сакавіка 2011(2011-03-04)[2][6][…] (85 гадоў)
Грамадзянства Нідэрланды
Род дзейнасці фізік, вынаходнік
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Альма-матар
Вядомы як вынаходнік стахастычнага ахаладжэння
Узнагароды і прэміі Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіцы (1984)
Commons-logo.svg Сімон ван дэр Мер на Вікісховішчы

Сімон ван дэр Мер (нідэрл.: Simon van der Meer; 24 лістапада 1925, Гаага — 4 сакавіка 2011, Жэнева) — нідэрландская фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1984), сумесна з Карла Рубіа, «за вырашальны ўклад у вялікай праект, ажыццяўленне якога прывяло да адкрыцця квантаў поля W і Z — пераносчыкаў слабога ўзаемадзеяння».

Ван дэр Мер вынайшаў метад выпадковыя астуджэння пучкоў ў паскаральніках, які дазволіў адкрыць W-і Z-базоны на 500-ГэВ калайдэры SPS ў ЦЕРН ў эксперыменце UA-1, якія праходзілі пад кіраўніцтвам Карла Рубіа.

Ван дэр Мер з'яўляўся членам Нідэрландскай каралеўскай акадэміі навук, а таксама Міжнароднай акадэміі навук.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Vinod Chohan (ed.) (CERN) Simon van der Meer and his legacy to CERN and particle accelerators (англ.) . — arΧiv:1212.4320

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]