Сімфонія №1, Бетховен

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Сімфонія №1 у до мажор, ор. 21сімфонія нямецкага кампазітара Людвіга ван Бетховена, апублікаваная ў 1801 годзе ў Лейпцыгу. Сімфонія была прысвечаная барону Готфрыду фон Світэну, ранняму заступніку Бетховена.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Партрэт Бетховена 1803 года, праз тры гады пасля прэм'еры сімфоніі №1.

Першая сімфонія Бетховена мае значны ўплыў ягоных папярэднікаў, у прыватнасці настаўніка Ёзэфа Гайдна і Вольфганга Амадэя Моцарта, але мае шмат уласных рыс кампазітара, у прыватнасці частыя выкарыстанні «сфарцанда» і больш самастойнае выкарыстанне духавых інструментаў

Прэм'ера сімфоніі адбылася 2 красавіка 1800 года ў Бургтэатры ў Вене. Праграма канцэрта таксама ўключала ў сябе Септэт і Канцэрт для фартэпіяна з аркестрам №2 Бетховена, сімфонію Моцарта, а таксама арыю і дуэт з араторыі Гайдна «Стварэнне». Гэты канцэрт прадэманстраваў талент Бетховена ў Вене.

Інструменты[правіць | правіць зыходнік]

Сімфонія была напісана для наступных музычных інструментаў:

Драўляныя духавыя
Медныя духавыя
Ударныя
Струнныя

Форма[правіць | правіць зыходнік]

1st Movement - Adagio molto - Allegro con brio (3:39)



Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

1st Movement - Allegro con brio (2:41)



Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

1st Movement - Allegro con brio (2:32)



Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

3rd Movement - Menuetto - Allegro molto e vivace (3:37)



Праблемы з праслухоўваннем? Дапамога.

Сімфонія складаецца з чатырох частак:

  1. Adagio molto — Allegro con brio, 4422 (до мажор)
  2. Andante cantabile con moto, 38 (фа мажор)
  3. Menuetto (Scherzo): Allegro molto e vivace, 34 (до мажор)
  4. Adagio — Allegro molto e vivace, 24 (до мажор)

Звычайна выкананне сімфоніі працягваецца ад 22 да 29 хвілін.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]